Przybieraniu na wadze sprzyja niedoczynność tarczycy (najczęściej powodowana przez chorobę Hashimoto) oraz m.in. zespół policystycznych jajników, cukrzyca typu 2. i zespół Cushinga. Pacjenci z tymi chorobami często mają wrażenie, że „tyją bez powodu”.
Niedoczynność tarczycy to zaburzenie polegające na zbyt małej produkcji hormonów przez tarczycę. Następuje zwolnienie przemiany materii, przez co chory tyje w szybkim tempie, nawet jeśli nie je więcej, niż powinien. Innym objawem zaburzenia funkcji tarczycy sprzyjającym przybieraniu na wadze jest utrudniający codzienną aktywność brak energii. Leczenie – substytucja hormonów tarczycowych – pozwala złagodzić objawy i utrzymać prawidłową masę ciała.
Zespół policystycznych jajników (inaczej: PCOS, wielotorbielowość jajników) to powszechnie występujące zaburzenie endokrynologiczne, które prowadzi do zaburzeń miesiączkowania oraz trudności z zajściem w ciążę. Za sprawą insulinooporności kobiety cierpiące na PCOS mają większą skłonność do gromadzenia tkanki tłuszczowej (zwłaszcza w okolicach brzucha – tzw. otyłość otrzewna).
Otyłość i nadwaga są czynnikami ryzyka rozwoju cukrzycy typu 2. Osoby chorujące na ten typ cukrzycy często dalej przybierają na wadze, nawet przestrzegając diety o niskim indeksie glikemicznym. Wiąże się to z zaburzonym metabolizmem glukozy w organizmie.
Przyczyną rzadkiego zespołu objawów klinicznych znanego jako zespół Cushinga jest z kolei zbyt wysoki poziom kortyzolu w organizmie. Chory obserwuje przyrost tkanki tłuszczowej w charakterystycznych miejscach, takich jak kark, barki, twarz i tułów.
Chociaż opisane choroby i zaburzenia mogą utrudniać odchudzanie, ważne, by nie rezygnować z regularnej aktywności fizycznej i przestrzegać zasad zdrowego odżywiania. Wielu chorym mimo przeszkód udaje się stracić na wadze lub utrzymać ją na stałym poziomie.
Autor: Redakcja
