Choroba Meniere’a — objawy, przyczyny, leczenie

Co to jest choroba Meniere’a?

Choroba Meniere’a ma związek z uchem wewnętrznym. Zwana jest również wodniakiem endolimfatycznym bądź wodniakiem błędnikowym. Powstaje poprzez nadmierną kumulację płynu w błędniku błoniastym, co sprawia, że dochodzi do poszerzenia układu endolimfatycznego w obszarze ucha wewnętrznego. Efektem jest rozerwanie się błędnika oraz uszkodzenie nerwu ślimakowego i przedsionkowego. Po wygojeniu zniszczonych obszarów cykl się powtarza.

Objawy choroby Meniere’a

Chorobę Meniere’a można poznać po takich objawach jak:

• szumy w uszach,
• zawroty głowy, nudności oraz wymioty,
• znaczne pogorszenie słuchu.

Objawy choroby Meniere’a mają charakter napadowy oraz intensywny. Większość pacjentów skarży się na symptomy po jednej stronie ciała, jednak w miarę postępu choroby dolegliwości mogą występować obustronnie. Trwają one zazwyczaj kilka minut lub parę godzin, ale nie przekraczają jednej doby. Często poprzedza je uczucie wypełnienia ucha. Do takich napadów dochodzi nieraz kilkukrotnie w ciągu dnia, tygodnia bądź roku.

Przyczyny choroby Meniere’a

W większości przypadków przyczyny choroby Meniere’a są niewyjaśnione. U 15% chorych występują dodatnie przeciwciała przeciw krętkom Borrelia burgdorferi wskazujące na boreliozę. Ponadto czasami przejawy choroby Meniere’a występują w rozwoju kiły. Innymi patogenami wywołującymi tę chorobę są np.:

• wirus Ebstaina-barr,
• wirus opryszczki,
• wirus cytomegalii.

Ten problem zdrowotny prawdopodobnie jest spowodowany rozszerzeniem błędnika błoniastego, który stanowi strukturę odpowiadającą za utrzymanie równowagi, a także poprawny skład płynu wypełniającego błędnik. Przez niepoprawny skład endolimfy dochodzi do przedostawania się do niej wody, co powoduje zwiększenie jej objętości. W efekcie błędnik błoniasty ulega rozszerzeniu za sprawą płynu, który napiera na jego ściany.  

Choroba uszu Meniere’a — diagnostyka

Objawy oraz wyniki badań dodatkowych pozwalają zdiagnozować chorobę uszu Meniere’a. Wszelkie inne możliwe przyczyny zgłaszane przez pacjenta zostają wykluczone przez lekarza. Niestety nie istnieje żaden test diagnostyczny potwierdzający w 100% rozpoznania tego schorzenia.

W diagnostyce różnicowej pomoc stanowią badania:

• słuchu (np. audiometria tonalna, impedancyjna, słowna),
• układu równowagi (np. wideonystagmografia),
• obrazowe (rezonans magnegyczny).

Zdarza się, że czasami koniecznością jest konsultacja u innych specjalistów, takich jak okulista bądź neurolog.

Choroba Maniere’a — leczenie

Należy pamiętać, że choroba Meniere’a należy do nieuleczalnych dolegliwości. Farmakoterapia pomaga ograniczyć intensywność symptomów w trakcie napadów. W terapii wykorzystuje się następujące leki:

• zapobiegające zawrotom głowy,
• przeciwlękowe,
• moczopędne (odwadniające organizm — zmniejszają one ilość płynu w błędniku błoniastym),
• przeciwhistaminowe.

Istnieje również kilka chirurgicznych metod leczenia. Znajdują one zastosowanie, gdy farmakoterapia oraz wprowadzenie odpowiednich nawyków żywieniowych są nieskuteczne. Pierwszy ze sposobów polega na skonstruowaniu syntetycznej przetoki (kanału), dzięki której zostaje usunięty nadmiar płynu w błędniku błoniastym. W kolejnej z metod eliminuje się źródła objawów, czyli struktury objęte chorobą. Dochodzi zatem do przecięcia nerwu przedsionkowego lub usunięcia ślimaka oraz błędnika.

Choroba Meniere’a — dieta

Dieta oraz zmiana stylu życia stanowią istotne elementy profilaktyki w chorobie Meniere’a. Nadmierne spożycie soli to jeden z czynników, które wyzwalają napad choroby. Dzieje się tak, ponieważ sól wykazuje wpływ na stężenie elektrolitów odpowiadających za wywoływanie impulsów elektrycznych, a także oddziaływanie na skład endolimfy. Posiłki ubogie w sód oraz spożywanie sporej ilości wody pomagają w utrzymaniu homeostazy ucha wewnętrznego. Oprócz tego należy ograniczyć stosowanie wszelkich używek. Kofeina i alkohol w nadmiernych dawkach prowadzą do zwężania naczyń krwionośnych, a co za tym idzie, zmniejsza się dopływ krwi do ucha wewnętrznego.

Choroba Meniere’a a lot samolotem — jak żyć z chorobą Meniere’a

Choroba Meniere’a, a raczej jej nieprzewidywalność oraz symptomy utrudniają funkcjonowanie pacjentom w codziennym życiu. Przez nieznaną etiologię tej dolegliwości podjęcie właściwego leczenia jest skomplikowane. Według naukowców modyfikacja diety oraz farmakoterapia pomaga w uporaniu się z chorobą u około 6 na 10 osób. Natomiast wykonanie operacji chirurgicznej przynosi ulgę dla niewielkiej grupy chorych. Osoby dotknięte tą przypadłością są w stanie podróżować samolotem. Jednak zmiany ciśnienia w kabinie mogą przyczynić się do nasilenia objawów.

Autor: Redakcja