Hipotermia – co to jest?
Hipotermia to stan wychłodzenia organizmu – do sytuacji tej dochodzi wówczas, gdy temperatura ciała spada poniżej 35°C. Sytuacja ta bezpośrednio zagraża życiu, a dalsze obniżanie temperatury powoduje coraz poważniejsze objawy. Hipotermia powoduje sytuację, w której ilość produkowanego ciepła jest zbyt mała, w stosunku do ilości traconej ciepłoty.Dotyczy to każdej sytuacji, w której warunki środowiskowe są niesprzyjające, np.:
- zima,
- silny wiatr,
- mróz.
Hipotermia może być przypadkowa – spowodowana jest wówczas czynnikami zewnętrznymi (np. niską temperaturą otoczenia). Istnieje również hipotermia terapeutyczna (indukowana) – wywoływana celowo, w celu poprawy krążenia.
Hipotermia – przyczyny. Kto jest najbardziej narażony?
Wychłodzeniu organizmu sprzyja przede wszystkim brak odpowiedniej odzieży i obuwia. Dlatego wybierając się w rejony o szczególnie niskiej temperaturze lub zimą, należy pamiętać o tym, aby ubierać się ciepło, a najlepiej – wielowarstwowo. Planując wyprawę w góry, warto zabrać ze sobą rozgrzewające produkty, np. herbatę w termosie.Na wychłodzenie narażone są również:
- osoby starsze – zwłaszcza gdy zmagają się ze schorzeniami otępiennymi czy demencją. Osoby te często mają kłopoty z pamięcią i nie są w stanie wrócić do domu. Niesie to ze sobą ryzyko długiego błądzenia np. zimą, co z kolei sprzyja hipotermii. Jest to szczególnie niebezpieczne nocą, gdy temperatura otoczenia dodatkowo spada. Dodatkowo starsze osoby często mają problemy z zaburzoną termoregulacją ze względu na swój wiek;
- dzieci i niemowlęta – zarówno u niemowląt, jak i nieco starszych dzieci, procesy termoregulacji jeszcze nie funkcją sprawnie, co również niesie ze sobą większe ryzyko hipotermii;
- osoby przyjmujące lekarstwa przeciwdepresyjne czy łagodzące dolegliwości bólowe – farmaceutyki te mogą zaburzać procesy termoregulacji.
Objawy hipotermii – jak rozpoznać wychłodzenie organizmu?
Objawy hipotermii są uzależnione od stopnia wychłodzenia organizmu.- Stopień I – pojawiają się łagodne objawy, takie jak drżenie ciała oraz bladość skóry. Dochodzi do znacznego ochłodzenia miejsc słabo ukrwionych, np. dłoni. Mogą pojawić się omdlenia oraz zawroty głowy;
- Stopień II – jest to już poważniejszy poziom hipotermii, w którym dochodzi do znacznych zaburzeń świadomości, pojawiają się kłopoty z mową i koordynacją ruchową (nadmierna sztywność mięśni);
- Stopień III – stopień III stanowi bezpośrednie zagrożenie dla życia. Dochodzi do utraty świadomości, a skóra przybiera wręcz siny odcień. Chory ma bardzo słaby puls i nie reaguje na bodźce.
Hipotermia – pierwsza pomoc. Jak jej udzielić?
Osoby dotknięte hipotermią II lub III stopnia nie są w stanie samodzielnie udzielić sobie wsparcia. Wówczas należy udzielić im pierwszej pomocy i natychmiast wezwać pogotowie.Przede wszystkim należy chorego okryć kocem bądź dodatkową odzieżą. Pod żadnym pozorem nie wolno gwałtownie ogrzewać organizmu, gdyż może to wywołać zaburzenia rytmu serca.
Można delikatnie i stopniowo pocierać np. ręce chorego oraz podawać ciepłe (niegorące) napoje.
Jeśli dojdzie do utraty przytomność, to należy najpierw dokonać wentylacji chorego (stopniowo wpuścić powietrze do jego organizmu), a dopiero po kilku minutach przystąpić do resuscytacji.
Hipotermia – leczenie
Chory z hipotermią II i III stopnia zawsze wymaga hospitalizacji, a leczenie polega na stopniowym podnoszeniu temperatury ciała. Hipotermia niesie również ze sobą ryzyko odmrożeń, zwłaszcza na stopach lub dłoniach.Odmrożenia, w zależności od stopnia ich zaawansowania, leczy się poprzez stosowanie odpowiednich maści, pobudzających krążenie i natłuszczających skórę. Zaawansowane odmrożenia IV stopnia mogą wiązać się z koniecznością amputacji.
Autor: Redakcja
