Długi COVID – definicja WHO
O długim COVIDZIE mówimy wtedy, kiedy ujawnia się co najmniej jedna dolegliwość w okresie trzech miesięcy od wykrycia zakażenia wirusem SARS-coV-2 (lub podejrzenia tej infekcji). Dana dolegliwość musi utrzymywać się przez co najmniej dwa miesiące i nie można jej wyjaśnić inną chorobą. Objawy mogą się pojawić już w trakcie ostrej postaci choroby COVID-19, a potem nadal się utrzymują lub pojawiają się dopiero po wyzdrowieniu – taką definicję long COVID podaje WHO, zastrzegając przy tym, że w miarę rozwoju badań może się ona zmienić.Do objawów długiego COVID-19 zaliczamy:
- kaszel, spłycenie oddechu, duszność;
- pojawienie się kłopotów z sercem, kołatanie serca, ból w klatce piersiowej;
- osłabienie mięśni;
- mgła mózgowa – objawy neurologiczne, m.in. zaburzenia pamięci, zaburzenia koncentracji, halucynacje; zazwyczaj dotyczy ona pacjentów, u których przebieg COVID-19 był ciężki, osób starszych i z chorobami współistniejącymi (jednak to nie koronawirus powoduje mgłę mózgową, ale nasz układ odpornościowy, który reaguje nadmiernie – mgłę mózgową powoduje długotrwały stan zapalny i wysoki poziom cytokin w płynie mózgowo-rdzeniowym);
- zaburzenia miesiączki;
- wypadanie włosów;
- zaburzenia węchu i smaku;
- problemy z uzębieniem;
- problemy psychiczne – depresję, bezsenność, zaburzenia lękowe (w kontekście bezsenności po przebyciu COVID-19 mówi się o koronasomii – problemach ze snem związanych z koronawirusem; pacjenci, którzy ciężko przeszli COVID, boją się zasnąć, obawiając się, że podczas snu przestaną oddychać).
Czy długi COVID mija? Leczenie
Leczenie, podobnie jak w przypadku samego zakażenia koronawirusem, zależy od występujących objawów. Często pacjenci wymagają opieki neurologa, psychiatry, ginekologa, fizjoterapeuty lub pulmonologa. Problemy ze zdrowiem mogą utrzymywać się do 6 miesięcy, a nawet dłużej. Kluczem do sukcesu jest stopniowe wprowadzanie ćwiczeń i mobilizacja pacjenta do ruchu. Zestaw ćwiczeń powinien obejmować ćwiczenia oddechowe, oporowe, aerobowe i równoważne, a intensywność wysiłku powinna być zwiększana stopniowo i powoli.Pacjent powinien zadbać o to, aby stan jego zdrowia nie pogorszył się, a ulegał stopniowej poprawie. W tym celu powinien jak najszybciej skonsultować z lekarzem wszystkie objawy, które podejrzewa, że są pozostałością po przebyciu COVID-19.
Chroniczne zmęczenie – sposoby
WHO podaje, że wraz z chronicznym zmęczeniem pacjenci mają obniżoną zdolność wysiłkową. Do tego dochodzą często niewłaściwe nawyki żywieniowe, które wynikają z bezsilności i tego, że ozdrowieńcy nie mają siły gotować lub robić dużych zakupów.Pacjenci odczuwający chroniczne zmęczenie powinni zwrócić uwagę na jakość swojego snu. Poniżej przedstawiamy niektóre zasady tzw. higieny snu:
- Ograniczaj czas spędzany w łóżku.
- Nie próbuj zasnąć na siłę.
- Usuń zegarek z zasięgu wzroku w sypialni.
- Zmęcz się fizycznie późnym popołudniem.
- Unikaj kofeiny, nikotyny i alkoholu.
- Prowadź regularny tryb życia.
- Rano wstawaj zawsze o tej samej porze.
- Zjedz kolację 3 godziny przed snem i ewentualnie lekką przekąskę późnym wieczorem.
- Unikaj silnego światła wieczorem i ciemnych pomieszczeń w ciągu dnia.
- Unikaj drzemek w ciągu dnia.
Autor: Redakcja
Polecane artykuły:
