Fibrynogen – co to jest?
Fibrynogen jest białkiem produkowanym w wątrobie. Znajduje się w krążącej w organizmie ludzkim krwi. Podstawową funkcją fibrynogenu jest tworzenie skrzepu; w związku z tym zapobiega on krwawieniom. Choć fibrynogen znajduje się w naszym krwiobiegu przez cały czas, to uaktywnia się jedynie w ściśle określonych przypadkach.Fibrynogen – cel badania
Na podstawie informacji o ilości fibrynogenu we krwi można przede wszystkim ocenić możliwość prawidłowego krzepnięcia krwi.Stężenie fibrynogenu oznacza się w przypadku:
- potrzeby uzyskania dodatkowych informacji dotyczących ryzyka rozwoju chorób sercowo-naczyniowych,
- podejrzenia wrodzonego lub nabytego niedoboru fibrynogenu,
- potrzeby śledzenia przebiegu infekcji o ostrym charakterze,
- podejrzenia zużywania zbyt dużych ilości czynników krzepnięcia,
- potrzeby monitorowania terapii trombolitycznej,
- potrzeby podjęcia leczenia z wykorzystaniem leków rozrzedzających krew związanych z fibrynogenem.
Kiedy powinno się zbadać poziom fibrynogenu?
Wskazania do oznaczenia stężenia fibrynogenu to m.in.:- częste i przewlekłe krwawienia niewiadomego pochodzenia m.in. z nosa, dziąseł, przewodu pokarmowego,
- obecność krwi w moczu i/lub stolcu,
- długotrwałe i obfite krwawienia po obrażeniach,
- trudne i długie gojenie się ran,
- skłonność do powstawania zakrzepów bez przyczyny,
- tworzenie się siniaków po niewielkich urazach,
- nieprawidłowy/przedłużony czas protrombinowy (PT) i czas częściowej tromboplastyny po aktywacji (aPTT).
Fibrynogen – normy
Badanie poziomu fibrynogenu polega na pobraniu próbki krwi z żyły i poddaniu jej analizie. Otrzymany wynik należy porównać z normą. Obowiązujące normy to od 200 mg/dl do 500 mg/dl lub od 2 g/l do 5 g/l. Warto jednak podkreślić, że norma fibrynogenu może różnić się w zależności od laboratorium czy metodyki badań, dlatego należy opierać się na tej, która jest podana obok wyniku badania.Wynik badania fibrynogenu tak naprawdę niewiele nam powie, dlatego o jego interpretację powinno się poprosić specjalistę. Po otrzymaniu wyniku warto więc umówić się na konsultację lekarską.
Z czego może wynikać obniżony fibrynogen?
Zbyt niskie stężenie fibrynogenu może mieć wiele różnych przyczyn. Najczęściej powodują je takie choroby i stany, jak:- uszkodzenie wątroby (np. marskość wątroby),
- ciężkie choroby wątroby,
- zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego (DIC),
- nowotwory z przerzutami,
- ostra białaczka promielocytowa,
- powikłania położnicze,
- afibrynogenemia,
- hipofibrynogenemia,
- stosowanie niektórych leków (np. heparyn),
- prowadzona terapia trombolityczna,
- prowadzona terapia L-asparaginazą.
Podwyższony fibrynogen – o czym może świadczyć?
Zbyt wysokie stężenie fibrynogenu powoduje, że wzrasta ryzyko powikłań zakrzepowych. Poziom fibrynogenu zwiększa się przede wszystkim przy reakcjach ostrej fazy, czyli podczas zakażeń, przy oparzeniach i rozległych urazach.Wysoki poziom fibrynogenu obserwuje się m.in. u osób, które:
- chorują na cukrzycę,
- są otyłe,
- cierpią na zaburzenia lipidowe,
- palą papierosy,
- przyjmują doustną antykoncepcję,
- stosują hormonalną terapię zastępczą,
- chorują na nadciśnienie,
- są w ciąży,
- chorują na nowotwór,
- cierpią na chorobę tkanki łącznej,
- przeszły ostre niedokrwienie mózgu,
- miały zawał serca.
Fibrynogen – cena. Ile kosztuje badanie?
Badanie fibrynogenu jest możliwe do przeprowadzenia w ramach podstawowej opieki medycznej, ponieważ jest refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia. W przypadku konieczności zbadania poziomu fibrynogenu lekarz wypisuje skierowanie – badanie jest wtedy bezpłatne.Stężenie fibrynogenu można oznaczyć również bez skierowania; wówczas za badanie trzeba zapłacić. Nie jest ono jednak drogie. Koszt badania fibrynogenu zależy od laboratorium, w którym chce się je wykonać, i zazwyczaj wynosi od 10 zł do 20 zł.
Autor: Redakcja
