REKLAMA

Poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego – przyczyny choroby, leczenie. Objawy zapalenia rdzenia kręgowego

Aktualizacja:

24 lipca 2025

Publikacja:

31 października 2021

Czas czytania:

3 min

Poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego to rzadka choroba neurologiczna, której przyczyną jest zapalenie w rdzeniu kręgowym. Powoduje ona uszkodzenie rdzenia nerwowego i różnorodne objawy od bólu pleców po częściowy paraliż kończyn. Kto najczęściej choruje na zapalenie rdzenia kręgowego. Jak złagodzić objawy choroby?

Mężczyzna doświadcza bólu pleców z powodu poprzecznego zapalenia rdzenia

Zapalenie w rdzeniu kręgowym niszczy mielinę (osłonkę włókien nerwowych), przez co mogą zostać naruszone nerwy. Wówczas komunikacja na linii nerwy – reszta ciała, zostaje przerwana.

Stan zapalny rdzenia kręgowego może być zlokalizowany w różnych częściach rdzenia, czyli:

  • szyjnym,
  • piersiowym,
  • lędźwiowym,
  • krzyżowym.

Najczęściej jest to odcinek piersiowy.

Poprzeczne zapalenie rdzenia – przyczyny choroby

Dokładne przyczyny powstawania poprzecznego zapalenie rdzenia nie są określone. Specjaliści wiedzą jednak co może wpływać na stany zapalne, które uszkadzają nerwy w rdzeniu, a są to:

  • infekcje bakteryjne (np. gruźlica, kiła, borelioza),
  • choroby autoimmunologiczne (np. toczeń, zespół Sjögrena, sarkoidoza),
  • pasożyty (np. toksoplazmoza, wągrzyca).  

Poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego niekiedy jest pierwszym objawem stwardnienia rozsianego. Gdy nie uda się znaleźć przyczyny, mamy do czynienia z idiopatycznym poprzecznym zapaleniem rdzenia.

Wirusowe zapalenie rdzenia kręgowego

Do stanów zapalnych rdzenia mogą przyczynić się infekcje wirusowe (np. ospa wietrzna, półpasiec, HIV, polio, różyczka, grypa). Naukowcy ze Stanów Zjednoczonych i Panamy dowiedli także, że zapalenie rdzenia kręgowego jest również wcale nierzadkim powikłaniem po COVID-19.

Poprzeczne zapalenie rdzenia – kto najczęściej choruje?

Poprzeczne zapalenie rdzenia najczęściej występuje u osób w przedziale wiekowym: 10-19 lat i 30-39 lat.  Bez znaczenia jest płeć oraz rasa.

Poprzeczne zapalenie rdzenia – objawy i rozpoznanie

Objawy poprzecznego zapalenia rdzenia są uzależnione od miejsca (segmentu) w rdzeniu, w którym toczy się stan zapalny. Tym samym specjalista na podstawie objawów jest niekiedy w stanie określić lokalizację zapalenia.

Zapalenie rozwija się ostro – w kilka godzin lub w kilka dni lub mniej gwałtowanie – w przeciągu 1-4 tygodni.

Początkowe objawy poprzecznego zapalenia rdzenia to:

  • ostry ból pleców w dolnej części,
  • osłabienie mięśni rąk i nóg,
  • zaburzenia czuciowe (nadwrażliwość na dotyk, mrowienia, drętwienia),
  • nietrzymanie lub zatrzymanie moczu i kału,
  • paraliż kończyn dolnych,
  • gorączka,
  • brak apetytu,
  • skurcze mięśni,
  • ból głowy,
  • zaburzenia oddychania.

U części pacjentów objawy z czasem zanikają lub utrzymują się w niewielkim stopniu wpływając jedynie na ograniczenia w ruchu. Część osób pozostaje jednak niepełnosprawna na dłużej lub do końca życia. Zazwyczaj atak poprzecznego zapalenia rdzenia kręgowego występuje tylko raz w życiu.

Poprzeczne zapalenie rdzenia – badania diagnostyczne

W celu diagnostyki poprzecznego zapalenia rdzenia kręgowego przeprowadza się:

  • szczegółowy wywiad,
  • badanie neurologiczne,
  • badania specjalistyczne, takie jak: tomografia komputerowa, rezonans magnetyczny, analiza płynu mózgowo-rdzeniowego, badania mające na celu sprawdzenie, czy pacjent nie ma chorób autoimmunologicznych czy wirusowych.

Poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego  – leczenie  

Nie ma leku na poprzeczne zapalenie rdzenia kręgowego, ale można wdrożyć leczenie objawowe. W tym celu najczęściej stosuje się:

  • sterydy (np. deksametazon, metyloprednizolon),
  • plazmaferezę (terapia wymiany osocza),
  • immunoglobuliny.

W poszczególnych przypadkach, konieczne okazują się również:

  • leki przeciwbólowe,
  • leki przeciwwirusowe (jeżeli wirus okaże się przyczyną choroby),
  • intubacja (jeżeli pacjent ma problemy z oddychaniem).

Zapalenie rdzenia – rehabilitacja

Gdy stan chorego zostanie unormowany warto jak najszybciej rozpocząć rehabilitację ruchową. Wiele zmian potrafi się cofnąć w przeciągu kilku miesięcy. Na tym etapie bardzo ważna jest współpraca fizjoterapeutów i neurologów. Niektórzy pacjenci potrzebują także psychoterapii.