Rodzaje torbieli nerek
Można wyróżnić kilka rodzajów torbieli nerek, które łączą podobne objawy bądź ich brak. Małe torbiele do 5 cm średnicy zazwyczaj nie dają żadnych oznak, dopiero większe powodują dolegliwości żołądkowo-jelitowe, wielomocz czy uczucie pełności w jamie brzusznej. Może również dojść do powikłań, czyli zakażenia zawartości torbieli, czemu towarzyszy gorączka. Charakterystyczne może być też powiększanie obwodu brzucha chorego wraz ze wzrostem liczby torbieli. W takiej sytuacji mogą wystąpić: krwiomocz, białkomocz, kamica dróg moczowych, bóle brzucha i bóle okolicy lędźwiowej.
Torbiel prosta nerek
Najczęstszą postacią są proste torbiele nerek. Zazwyczaj występują pojedynczo, nie dając żadnych dolegliwości, jednak w przypadku większych torbieli (ponad 5 cm) pacjent może odczuwać ból po prawej lub lewej stronie brzucha oraz ból w odcinku lędźwiowym. Czasami występują również objawy ze strony układu pokarmowego oraz charakterystyczne uczucie pełności i ucisku w jamie brzusznej. Torbiele proste nerek, ze względu na brak dolegliwości, mogą długo pozostawać niewykryte.
Zwyrodnienie wielotorbielowate nerek
Zwyrodnienie wielotorbielowate nerek jest chorobą genetyczną; w jej przypadku torbiele występują w korze i rdzeniu nerki. Schorzenie to może pojawić się już w okresie niemowlęcym, jednak częściej jest wykrywane pomiędzy 10. a 30. rokiem życia. Może powodować schyłkową niewydolność nerek wymagającą leczenia nerkozastępczego lub kamicę nerkową. Choroba zwykle przebiega bez objawów, a jej rozpoznanie odbywa się całkowicie przypadkowo podczas USG lub innego badania obrazowego. Pierwszymi objawami mogą być bóle w okolicy lędźwiowej oraz nadciśnienie tętnicze.
Nabyta torbielowatość nerek
Jest jednym z rodzajów torbieli, która występuje u osób z przewlekłą niewydolnością nerek, szczególnie często u osób po dializoterapii. Zwykle nie daje żadnych objawów, jednak mogą wystąpić kolki nerkowe, krwiomocz czy też ból w odcinku lędźwiowym. Nie jest jasne, jakie są przyczyny powstawania tej choroby, a leczenie przeważnie nie jest potrzebne.
Występowanie torbieli nerek
Torbiele nerek częściej występują u mężczyzn oraz u osób z nadciśnieniem tętniczym czy w czasie dializoterapii (ze względu na upośledzoną funkcję nerek). Osoby z wywiadem zwyrodnienia wielotorbielowatego w najbliższej rodzinie również znajdują się w grupie ryzyka.
Częstość występowania może wynosić nawet 30% u dorosłych i wzrastać wraz z wiekiem. Szczególnie narażeni są seniorzy.
Diagnostyka torbieli nerek – jakie badania wykonać?
Do diagnostyki torbieli nerek zazwyczaj stosuje się badanie ultrasonograficzne USG, które pozwala na wykrycie zmian mających nawet kilka milimetrów średnicy, a ponadto daje możliwość oceny charakteru występującej zmiany. Torbiele proste mają gładkie ścianki, nie mają przegród wewnętrznych ani zwapnień. Badanie USG może również wykazać obecność torbieli złożonych, które mają pogrubione ścianki oraz charakterystyczne zwapnienia i przegrody we wnętrzu.
W przypadku gdy w badaniu USG wykryje się torbiele złożone bądź torbiele proste o średnicy ponad 5 centymetrów, zaleca się wykonanie rezonansu magnetycznego lub tomografii komputerowej, ponieważ te badania pozwalają na dokładniejszą ocenę charakteru zmian.
Leczenie torbieli na nerce
Torbiele nerki w większości przypadków nie wymagają żadnego leczenia, ponieważ są bezobjawowe. Oczywiście zaleca się kontrolę lekarską i badania przesiewowe USG oraz obserwację objawów współistniejących.
Jeśli badanie USG wykaże, że torbiel na nerce uciska sąsiednie narządy, wskazane jest jej nakłucie w celu usunięcia płynu znajdującego się wewnątrz torbieli. Leczenie chirurgiczne stosuje się w przypadku krwawienia z torbieli, zakażenia (ropień) lub gdy zmiana powoduje utrudniony odpływ moczu z nerki.
Zwyrodnienie wielotorbielowate nerek jest chorobą genetyczną, co oznacza, że nie można jej całkowicie wyleczyć. Stosuje się terapię objawową, mającą na celu łagodzenie objawów i leczenie powikłań. Często w przebiegu schorzenia rozwija się przewlekła niewydolność nerek jako skutek uszkodzenia ich funkcji. W tym wypadku stosuje się odpowiednią dietę oraz leczenie farmakologiczne nadciśnienia i zaburzeń lipidowych. W miarę postępu choroby może być niezbędne włączenie dializoterapii.
Autor: Redakcja
