Waginoplastyka – jak wygląda zabieg? Czy waginoplastykę można zrobić na NFZ?

Jak wygląda zabieg waginoplastyki?

Waginoplastyka jest wykonywana w znieczuleniu ogólnym. W zależności od celu może trwać od kilkudziesięciu minut do wielu godzin. Możemy wyróżnić operacje plastyki pochwy:

• rekonstrukcyjne u pacjentek po nowotworach sromu,
• rekonstrukcyjne po urazach,
• plastykę pochwy po ciąży,
• wytworzenie pochwy u dziewczynek z agenezą pochwy (np. w zespole MRKH),
• wytworzenie pochwy u pacjentów w trakcie operacji tranzycji płci (ang. surgical reassigment surgery).

To bardzo duży wachlarz operacji. Niektóre są operacjami wykonywanymi w trybie jednodniowym z szybkim okresem rekonwalescencji (np. rejuwenacja pochwy po ciąży, plastyka mięśni pochwy po porodzie itp.), inne – jak operacja wytworzenia pochwy w MRKH lub operacja afirmacji płci – wiążą się z długim procesem rekonwalescencji i rehabilitacji.

Waginoplastyka – przeciwwskazania

Do przeciwwskazań należą:

• ciąża lub jej planowanie,
• zaburzenia krzepnięcia krwi,
• nieuregulowane nadciśnienie tętnicze,
• nieuregulowana cukrzyca,
• infekcje ropne skóry,
• choroby nowotworowe,
• choroby utrudniające gojenie się tkanek.

W przypadku pacjentów dokonujących tranzycji płciowej konieczna jest pełna kwalifikacja przez psychologa/seksuologa oraz przebycie prawnego procesu zmiany płci.

Jakie badania należy wykonać do zabiegu?

W zależności od rodzaju operacji pakiet badań koniecznych do jej wykonania może się różnić, ale na pewno będzie zawierał następujące badania laboratoryjne:

• grupa krwi,
• morfologia,
• wskaźniki krzepnięcia (APTT i INR),
• kreatynina,
• poziom glukozy,
• elektrolity (Na, K),
• badanie ogólne moczu.

Należy także zaszczepić się przeciwko WZW typu B. Konieczne może być wykonanie badania USG brzucha i miednicy mniejszej, oznaczenie kariotypu lub inne badanie genetyczne.

Po co robić waginoplastykę?

W przypadku pacjentek z defektem pochwy po ciąży efektem operacji jest zwiększenie napięcia mięśni pochwy oraz jej zwężenie. Zabieg znacząco poprawia doznania seksualne, a także wygląd krocza. Pacjentki bardzo często wskazują, że waginoplastyka dodała im pewności siebie i sprawiła, że czują się bardziej kobiece.

U dziewczynek z agenezją kobiecych narządów płciowych celem operacji jest wytworzenie nowej pochwy. Istnieje kilka metod operacyjnych, m.in. wytworzenie zachyłka w Zatoce Douglasa, wytworzenie pochwy z fragmentu jelita, wytworzenie pochwy przy pomocy lokalnej plastyki płatowej.

Waginoplastyka u pacjentów transpłciowych polega na rekonstrukcji pochwy, warg sromowych większych i mniejszych z jednoczasową orchidektomią oraz usunięciem prącia. Operacja ta polega na przemieszczeniu unerwionych czuciowo tkanek żołędzi penisa, wytworzeniu z nich neołechtaczki, przemieszczeniu ujścia cewki moczowej, wytworzeniu kanału pochwy. Jest to wielogodzinna i skomplikowana operacja.

Plastyka sromu i pochwy może być konieczna u pacjentek leczonych z powodów nowotworu sromu. Leczenie operacyjne tych nowotworów wiąże się często z masywnym ubytkiem tkanek krocza, które wymaga rekonstrukcji. Zwykle są do tego wykorzystywane okoliczne tkanki, przenoszone w miejsce ubytku w postaci płatów uszypułowanych lub perforatorowych.

Waginoplastyka – rekonwalescencja po zabiegu

Rekonwalescencja po operacji może trwać od kilku tygodni do kilku miesięcy. Konieczne jest wykonywanie odpowiednich opatrunków. W przypadku rekonstrukcji mięśni pochwy po ciąży wskazana jest również praca z fizjoterapeutą celem usprawnienia mięśni dna miednicy.

U dziewczynek po rekonstrukcji pochwy oraz u pacjentów transpłciowych konieczne jest stosowanie dystraktorów umożliwiających wykształtowanie nowo wytworzonej pochwy.

Waginoplastyka na NFZ, prywatnie

Przekrój operacji nazywanych waginoplastyką jest bardzo szeroki. W większości wypadków operację plastyki pochwy po ciąży wykonują lekarze ginekolodzy. Operacje rekonstrukcji pochwy po urazach, chorobach nowotworowych lub u osób transpłciowych są przeprowadzane przez chirurgów plastycznych. Operacje te niestety bardzo rzadko są wykonywane w ramach publicznej ochrony zdrowia.

Autor: Redakcja