Alergia na pleśń – objawy, diagnostyka i leczenie

Czym jest alergia na pleśń?

Alergia na pleśnie jest nadmierną reakcją układu odpornościowego na określone białka grzybów. W typowej alergii wziewnej uczestniczą przeciwciała IgE. Przyczyną alergii nie jest sama wilgoć w pomieszczeniu, lecz reakcja osoby uczulonej na konkretne alergeny wziewne związane z grzybami.

Źródłem alergenów są nie tylko zarodniki grzybów i pleśni. Alergeny mogą znajdować się również we fragmentach grzybni i innych drobnych cząstkach grzybów unoszących się w powietrzu. Dlatego sama liczba zarodników nie zawsze dokładnie odzwierciedla rzeczywiste narażenie na alergeny.

Grzyby pleśniowe stanowią bardzo zróżnicowaną grupę. Opisano wiele alergenów grzybiczych, ale w rutynowej diagnostyce dostępna jest znacznie mniejsza liczba wystandaryzowanych ekstraktów i komponentów alergenowych. Uczulenie na jeden gatunek nie oznacza więc automatycznie klinicznej alergii na wszystkie grzyby i pleśnie.

Częstość sensytyzacji na grzyby zależy od badanej populacji, wieku, klimatu i sposobu diagnostyki. W publikacjach szacunki dla populacji ogólnej wynoszą najczęściej kilka procent, natomiast wyższe odsetki obserwuje się wśród osób z chorobami alergicznymi i astmą.

Alergia na pleśń a grzybica – czym się różnią?

Alergia na pleśń i grzybica to dwa różne problemy. Alergia jest reakcją układu odpornościowego na alergeny, natomiast grzybica jest zakażeniem wywołanym przez grzyby. Dodatni test na Aspergillus czy Alternaria nie oznacza zakażenia grzybiczego.

Nie wszystkie dolegliwości pojawiające się w wilgotnych pomieszczeniach są również reakcją alergiczną. Pleśń może powodować podrażnienie błon śluzowych nosa, oczu i gardła, a także skóry i dróg oddechowych, również u osób bez potwierdzonego uczulenia. Zawilgocone budynki są ponadto związane z większą częstością problemów oddechowych i pogorszeniem kontroli astmy.

Alergii na pleśń nie należy też utożsamiać z toksycznym działaniem produktów metabolizmu grzybów. Niektóre pleśnie mogą wytwarzać mykotoksyny, ale sam kolor nalotu ani jego obecność w mieszkaniu nie pozwalają rozpoznać „zatrucia pleśnią”.

Jakie są objawy alergii na pleśń?

Najczęstsze objawy alergii na pleśń dotyczą nosa, oczu i dróg oddechowych. Mogą mieć charakter całoroczny albo sezonowy, zależnie od tego, na jakie alergeny dana osoba reaguje i gdzie dochodzi do ekspozycji. Nie istnieją charakterystyczne objawy, które pozwalałyby na podstawie samych dolegliwości wskazać właśnie pleśń jako ich przyczynę.

Wodnisty katar, częste kichanie i zatkany nos

Typowe objawy ze strony nosa obejmują wodnisty katar, częste kichanie, świąd oraz uczucie zatkanego nosa. Reakcja alergiczna prowadzi do zapalenia i obrzęku błony śluzowej nosa, co może utrudniać swobodne oddychanie.

Podobne objawy alergiczne mogą jednak wywoływać inne alergeny wziewne, np. pyłki traw, roztocze kurzu domowego czy alergeny zwierząt. Sam wodnisty katar nie wystarcza więc do ustalenia przyczyny alergii.

Łzawienie i podrażnienie oczu

Do częstych objawów należą świąd, zaczerwienienie i podrażnienie oczu oraz łzawienie. Mogą one występować razem z alergicznym nieżytem nosa.

Podobnie jak inne objawy uczulenia, nie wskazują jednak samodzielnie na konkretny alergen. Kurz domowy, pyłki oraz inne cząstki obecne w powietrzu mogą wywoływać bardzo podobne dolegliwości.

Napadowy kaszel i podrażnienie gardła

Alergia na pleśnie może wiązać się z kaszlem, a u części chorych także z napadowym kaszlem. Możliwe jest również uczucie drapania lub podrażnienia śluzówki gardła. Są to jednak objawy nieswoiste i mogą mieć wiele innych przyczyn.

Przewlekłego kaszlu nie należy automatycznie przypisywać pleśni w mieszkaniu. Szczególnie kaszel nocny, wysiłkowy albo współistniejący ze świstami powinien skłonić do diagnostyki w kierunku astmy!

Świszczący oddech i duszność

U osób chorujących na astmę oskrzelową ekspozycja na pleśń może wyzwalać lub nasilać kaszel, świszczący oddech, duszność i uczucie ucisku w klatce piersiowej. Co ważne, pleśń może działać jako czynnik wyzwalający objawy również u części osób bez potwierdzonej alergii IgE-zależnej na grzyby.

Objawy ze strony układu oddechowego wymagają szczególnej uwagi, jeśli narastają, budzą chorego w nocy albo zmniejszają tolerancję wysiłku!

Objawy skórne

Kontakt z zapleśniałym środowiskiem może u części osób wiązać się z wysypką lub podrażnieniem skóry. Nie są to jednak typowe objawy wziewnej alergii na pleśnie.

Atopowe zapalenie skóry również nie powinno być przedstawiane jako charakterystyczny skutek wziewnego uczulenia na pleśnie. Obecność alergii lub dodatnich testów u osoby z AZS nie dowodzi, że grzyby są przyczyną zmian skórnych.

Uczucie przewlekłego zmęczenia i ból głowy

Uczucie przewlekłego zmęczenia i bóle głowy są objawami nieswoistymi. Nie należą do dolegliwości pozwalających rozpoznać alergię na pleśń i mogą wynikać z wielu innych przyczyn.

Czy alergia na pleśń może spowodować anafilaksję?

Wstrząs anafilaktyczny i inne reakcje uogólnione nie są charakterystycznym obrazem zwykłej wziewnej alergii na pleśnie. Nie należy przedstawiać anafilaksji jako typowego następstwa wdychania zarodników pleśni.

Opisano natomiast rzadkie reakcje ogólnoustrojowe związane z alergią pokarmową i reakcjami krzyżowymi u osób uczulonych na grzyby. Jest to odrębna sytuacja kliniczna i nie należy jej utożsamiać ze zwykłą ekspozycją wziewną.

Alergia na pleśń w domu – jakie daje objawy?

Ekspozycja na pleśń w domu może wywoływać takie same objawy jak kontakt z innymi źródłami alergenów grzybiczych: wodnisty katar, kichanie, zatkany nos, podrażnienie oczu, kaszel, świsty i duszność.

Ważną wskazówką jest powtarzalność dolegliwości! Podejrzenie związku objawów z pleśnią rośnie, jeżeli nasilają się one w konkretnym mieszkaniu, piwnicy lub innym zawilgoconym miejscu, a zmniejszają po dłuższym pobycie poza nim.

Nie jest to jednak dowód, że źródłem problemu jest właśnie pleśń. W budynku mogą jednocześnie występować roztocze kurzu domowego, alergeny zwierząt, pył i inne czynniki drażniące. Rozpoznanie wymaga połączenia wywiadu z odpowiednimi testami alergologicznymi.

Gdzie najczęściej rozwija się pleśń w domu?

Grzyby pleśniowe potrzebują wilgoci do rozwoju. Pleśń pojawia się więc przede wszystkim tam, gdzie występują przecieki, kondensacja pary wodnej, zalanie lub niewystarczające osuszanie.

Wilgoć i słaba wentylacja

Typowe miejsca rozwoju pleśni w budynkach to łazienki, piwnice, okolice okien, chłodne ściany, przestrzenie po zalaniu oraz miejsca przy nieszczelnych instalacjach i dachach.

Ryzyko rozwoju pleśni zwiększają długotrwale utrzymująca się wysoka wilgotność i niesprawna wentylacja. Otwory wentylacyjne nie powinny być zasłaniane, a wentylacja kuchni i łazienki powinna skutecznie odprowadzać wilgoć.

Pleśń na ścianie – co oznacza?

Widoczny nalot oznacza, że materiał miał odpowiednie warunki do rozwoju grzybów. Kolor pleśni nie pozwala wiarygodnie ocenić jej gatunku ani zagrożenia zdrowotnego.

Jeżeli pleśń pojawia się ponownie po oczyszczeniu powierzchni, trzeba przede wszystkim znaleźć źródło wilgoci. Samo zastosowanie preparatu grzybobójczego nie rozwiązuje problemu, jeżeli nadal występuje przeciek, kondensacja lub inna przyczyna zawilgocenia.

Suszenie prania i kondensacja pary

Suszenie prania w słabo wentylowanym pomieszczeniu zwiększa ilość pary wodnej w powietrzu. Jeżeli wilgoć długo się utrzymuje, może kondensować na oknach, ścianach i innych chłodnych powierzchniach.

Kwiaty doniczkowe a pleśń

Pleśń może rozwijać się w stale wilgotnym podłożu roślin. Nie oznacza to jednak konieczności usuwania wszystkich kwiatów z domu przez osoby uczulone. Warto przede wszystkim nie dopuszczać do trwałego przemoczenia ziemi i widocznego rozwoju pleśni.

Czy trzeba badać pleśń w mieszkaniu?

Przy widocznej pleśni rutynowe pobieranie próbek i ustalanie gatunku zwykle nie jest potrzebne. Nie ma ustalonych norm, które pozwalałyby na podstawie stężenia zarodników w domowym pomiarze określić indywidualne ryzyko zdrowotne.

Znacznie ważniejsze jest znalezienie źródła wilgoci i jego usunięcie. Ocena budynku oraz diagnostyka osoby z objawami odpowiadają przy tym na dwa odrębne pytania, a sam wynik badania środowiska nie zastępuje diagnostyki alergologicznej.

Pleśnie na zewnątrz – kiedy ekspozycja jest największa?

Zarodniki grzybów występują zarówno w pomieszczeniach, jak i w powietrzu zewnętrznym. Ich źródłem są m.in. gleba, kompost, rozkładająca się roślinność, opadłe liście i gnijące drewno.

Nie można jednak powiedzieć, że wszystkie zarodniki pleśni przez cały rok występują w powietrzu w podobnym stężeniu. Ich poziom zależy od gatunku, regionu i pogody, a Alternaria i Cladosporium wykazują wyraźną sezonowość.

W warunkach europejskich, w tym w Polsce, wysokie stężenia zarodników Alternaria i Cladosporium najczęściej obserwuje się w cieplejszych miesiącach. Objawy alergii mogą mimo to występować przez cały rok, jeśli ekspozycja dotyczy alergenów obecnych w pomieszczeniach.

Alternaria, Cladosporium, Aspergillus – które pleśnie najczęściej uczulają?

Alternaria, Cladosporium, Aspergillus i Penicillium należą do najlepiej poznanych i najważniejszych klinicznie źródeł alergenów grzybiczych. Są najczęstszymi alergenami, ale nie oznacza to jednak, że są jedynymi grzybami zdolnymi do uczulania ani że każda osoba reaguje na wszystkie jednocześnie.

Alternaria

Alternaria alternata jest jednym z najważniejszych źródeł alergenów grzybiczych i częstą przyczyną sezonowych objawów alergicznych. W diagnostyce molekularnej dostępny jest m.in. Alt a 1, czyli główny alergen Alternaria.

Uczulenie na Alternaria jest szczególnie istotne u części pacjentów z astmą.

Cladosporium

Cladosporium jest powszechne w środowisku zewnętrznym, ale może być obecne również w budynkach. Zarodniki tego rodzaju należą do często wykrywanych w powietrzu.

Dodatni test na Cladosporium oznacza jednak sensytyzację, a nie automatycznie klinicznie istotną alergię.

Aspergillus

Aspergillus może uczestniczyć w kilku różnych procesach chorobowych. Możliwe jest zwykłe uczulenie IgE-zależne, ale u określonych osób występuje również alergiczna aspergiloza oskrzelowo-płucna. U pacjentów z istotnie obniżoną odpornością Aspergillus może natomiast powodować zakażenia.

Są to odrębne sytuacje wymagające różnej diagnostyki i leczenia.

Alergia na pleśń a astma oskrzelowa – jaki jest związek?

Ekspozycja na pleśń może powodować zaostrzenie objawów astmy oskrzelowej, takich jak napadowy kaszel, świszczący oddech, duszność i ucisk w klatce piersiowej. Związek wilgotnych i zapleśniałych pomieszczeń z pogorszeniem kontroli astmy jest dobrze udokumentowany.

Nie oznacza to, że każdy pacjent z astmą reagujący na wilgotne pomieszczenie jest uczulony na pleśnie. Pleśń może być czynnikiem wyzwalającym objawy także bez potwierdzonej sensytyzacji.

Rozpoznanie astmy powinno opierać się na wywiadzie i, gdy jest to możliwe, obiektywnym potwierdzeniu zmiennego ograniczenia przepływu powietrza przez drogi oddechowe.

Kiedy objawy oddechowe są alarmujące?

Pilnej pomocy wymaga szybko narastająca lub bardzo nasilona duszność, zwłaszcza jeśli chory ma trudności z mówieniem, sinieją mu usta, staje się skrajnie wyczerpany, senny, splątany albo traci przytomność!

Co to jest alergiczna aspergiloza oskrzelowo-płucna?

Alergiczna aspergiloza oskrzelowo-płucna, czyli ABPA, nie jest synonimem alergii na pleśń. To odrębna choroba związana ze złożoną odpowiedzią immunologiczną na Aspergillus, występująca przede wszystkim u pacjentów z określonymi chorobami dróg oddechowych.

Według kryteriów ISHAM z 2024 r. podstawą rozpoznania ABPA jest wykazanie uczulenia na Aspergillus fumigatus oraz podwyższonego stężenia całkowitego IgE, co do zasady wynoszącego co najmniej 500 IU/ml. Potrzebne są także dodatkowe przesłanki, m.in. podwyższone stężenie swoistych IgG przeciw A. fumigatus, eozynofilia lub charakterystyczne zmiany w badaniach obrazowych.

Istnieją wyjątki od tych kryteriów, dlatego diagnozę stawia specjalista na podstawie całego obrazu klinicznego. Samo dodatnie swoiste IgE przeciw Aspergillus nie oznacza ABPA.

Jak diagnozuje się alergię na pleśń?

Podstawą diagnostyki jest dokładny wywiad oraz testy alergiczne dobrane do charakteru objawów. Lekarz ocenia m.in. czas występowania dolegliwości, sezonowość, środowisko domowe i zawodowe, związek objawów z określonym miejscem oraz obecność innych chorób alergicznych.

Punktowe testy skórne

Punktowe testy skórne pozwalają wykrywać sensytyzację na wybrane alergeny grzybów. Ich ograniczeniem jest m.in. zróżnicowana jakość i skład dostępnych ekstraktów.

Dlatego wynik punktowych testów skórnych powinien być interpretowany razem z obrazem klinicznym, a nie traktowany jako samodzielna podstawa rozpoznania alergii.

Swoiste IgE

Drugą podstawową metodą jest oznaczanie we krwi swoistych IgE przeciw odpowiednio dobranym alergenom grzybów. Dostępne są również niektóre testy komponentowe.

Podstawowe elementy diagnostyki alergii typu I obejmują wywiad, punktowe testy skórne i/lub oznaczenie swoistych IgE, a w wybranych przypadkach także testy prowokacyjne.

Czy dodatni test oznacza alergię?

Nie, dodatni test skórny lub obecność swoistych IgE oznaczają sensytyzację, czyli uczulenie immunologiczne na określony alergen. Klinicznie istotną alergię można rozpoznać dopiero wtedy, gdy wynik odpowiada typowym objawom i historii ekspozycji.

Dotyczy to szczególnie pleśni, ponieważ dostępne testy mają ograniczenia, a ujemny wynik również nie zawsze wyklucza sensytyzację.

Jak wygląda leczenie alergii na pleśń?

Leczenie alergii na pleśnie obejmuje przede wszystkim ograniczenie istotnej ekspozycji oraz leczenie objawowe zależne od tego, czy dominują dolegliwości nosa, oczu czy dolnych dróg oddechowych.

Leki przeciwhistaminowe

Leki przeciwhistaminowe mogą zmniejszać takie objawy alergii jak kichanie, świąd, wodnisty katar i część dolegliwości ocznych.

Nie usuwają jednak przyczyny ekspozycji i nie zastępują leczenia astmy. W przypadku szczególnie uciążliwych objawów rodzaj farmakoterapii powinien być dobrany do dominujących dolegliwości.

Donosowe glikokortykosteroidy

Donosowe glikokortykosteroidy należą do podstawowych metod leczenia alergicznego nieżytu nosa, zwłaszcza gdy istotnym problemem jest obrzęk błony śluzowej nosa i niedrożność.

Aktualne zalecenia ARIA-EAACI wskazują na ważną rolę donosowych glikokortykosteroidów, a w określonych sytuacjach także preparatów łączących je z donosowym lekiem przeciwhistaminowym.

Leczenie objawów ocznych

Przy nasilonym świądzie, podrażnieniu i łzawieniu oczu stosuje się miejscowe lub ogólne leczenie przeciwalergiczne. Dobór preparatu powinien uwzględniać nasilenie dolegliwości i współistniejące objawy ze strony nosa.

Nie ma potrzeby opierania leczenia alergii na pleśń na pojedynczych substancjach czynnych. Stosuje się te same klasy leków, które, zależnie od rozpoznania, wykorzystuje się również w innych postaciach alergicznego nieżytu nosa lub zapalenia spojówek.

Leczenie astmy

Jeżeli występują kaszel, świsty i duszność, konieczna jest osobna ocena pod kątem astmy. Jej leczenie nie ogranicza się do unikania alergenów i powinno być prowadzone zgodnie z aktualnymi zaleceniami dotyczącymi astmy oskrzelowej.

Czy alergię na pleśń można odczulać?

Immunoterapia alergenowa nie jest uniwersalnym sposobem odczulania na wszystkie grzyby pleśniowe. Można ją rozważać u wybranych osób, gdy potwierdzono kliniczne znaczenie konkretnego alergenu i istnieje odpowiedni preparat.

Odczulanie polega na kontrolowanym podawaniu określonego alergenu w celu modyfikacji odpowiedzi układu odpornościowego. U odpowiednio zakwalifikowanych pacjentów immunoterapia może prowadzić do długotrwałego zmniejszenia objawów, ale w przypadku pleśni dostępnych dowodów naukowych jest mniej niż w odniesieniu do wielu innych alergenów wziewnych.

Najwięcej danych dotyczy Alternaria. Nie należy przedstawiać immunoterapii jako rutynowej metody stosowanej w każdym przypadku uczulenia na pleśnie.

Alergia na pleśń – czego unikać?

W przypadku uczulenia najważniejsze jest ograniczanie dużej i powtarzalnej ekspozycji na źródła pleśni oraz zapobieganie przewlekłemu zawilgoceniu budynku.

Całkowite usunięcie zarodników grzybów z otoczenia nie jest możliwe! Celem nie jest więc stworzenie „sterylnego” mieszkania, lecz ograniczenie warunków umożliwiających intensywny rozwój pleśni.

Jak ograniczyć wilgoć w mieszkaniu?

Podstawą jest naprawa przecieków, zapewnienie sprawnej wentylacji, osuszanie miejsc po zalaniu i ograniczanie kondensacji na oknach i ścianach. Mokre materiały należy osuszać możliwie szybko; szczególnie ważne są pierwsze 24-48 godzin po zalaniu lub przecieku.

Nie ma potrzeby wskazywania kilku różnych „idealnych” zakresów wilgotności. Z praktycznego punktu widzenia najważniejsze jest niedopuszczanie do utrzymywania się wysokiej wilgotności, skraplania wody i pozostawania powierzchni w stanie zawilgocenia.

Czy oczyszczacz powietrza pomaga?

Oczyszczacz wyposażony w filtr cząstek, np. HEPA, może zmniejszać stężenie niektórych cząstek unoszących się w powietrzu, w tym zarodników pleśni. Nie oznacza to jednak, że usuwa źródło problemu.

Jeżeli w ścianie pozostaje wilgoć albo trwa przeciek, oczyszczacz nie zapobiegnie dalszemu rozwojowi grzybów! Urządzenie może więc pełnić funkcję pomocniczą, ale nie zastępuje usunięcia przyczyny zawilgocenia.

Co zrobić z widoczną pleśnią?

Widoczną pleśń należy usunąć, ale równocześnie trzeba wyeliminować źródło wilgoci. Na twardych powierzchniach w wielu sytuacjach wystarcza dokładne oczyszczenie i wysuszenie. Materiały porowate w znacznym stopniu pokryte pleśnią mogą wymagać wymiany. Samo spryskanie powierzchni środkiem grzybobójczym nie rozwiązuje problemu.

Osoby z alergią na pleśnie, astmą, POChP, innymi przewlekłymi chorobami płuc lub obniżoną odpornością nie powinny uczestniczyć w usuwaniu pleśni. Przy rozległym problemie warto skorzystać z profesjonalnej pomocy.

Alergia na pleśnie – czego nie jeść?

Nie istnieje uniwersalna lista produktów zakazanych osobom z alergią wziewną na pleśnie. Samo uczulenie na grzyby nie jest wskazaniem do eliminowania serów pleśniowych, grzybów jadalnych, suszonych owoców, produktów fermentowanych ani innych produktów spożywczych.

Odpowiednie przechowywanie żywności i niespożywanie produktów zepsutych lub pokrytych pleśnią jest ważne ze względów higienicznych, ale nie stanowi specyficznego leczenia alergii wziewnej.

Czy trzeba unikać serów pleśniowych?

Nie z powodu samego dodatniego testu na alergeny wziewne. Alergia na pleśń w powietrzu nie oznacza automatycznie alergii pokarmowej na sery pleśniowe.

Jeżeli po konkretnym pokarmie pojawiają się powtarzalne objawy alergiczne, potrzebna jest osobna diagnostyka.

Grzyby, suszone owoce i produkty fermentowane

Nie należy profilaktycznie usuwać ich z jadłospisu osoby uczulonej na pleśnie. W przypadku dolegliwości po konkretnym produkcie należy oceniać reakcję na ten produkt, zamiast eliminować całe grupy żywności.

Reakcje krzyżowe

Reakcje krzyżowe między niektórymi alergenami grzybów i żywności są możliwe, ale ich znaczenie kliniczne jest indywidualne. Opisano tzw. fungus food allergy syndrome, jednak dostępnych danych jest znacznie mniej niż w przypadku dobrze poznanych zespołów pyłkowo-pokarmowych.

Jeżeli reakcja dotyczy pokarmu, objawy mogą obejmować m.in. dolegliwości w jamie ustnej, objawy skórne lub ze strony przewodu pokarmowego, np. ból brzucha. W literaturze opisano również rzadkie reakcje uogólnione, ale nie oznacza to, że osoba z alergią wziewną powinna profilaktycznie eliminować określone produkty.

Alergia na pleśń u dzieci – jakie może dawać objawy?

U dzieci najczęstsze objawy alergii na pleśń są podobne jak u dorosłych: wodnisty katar, częste kichanie, uczucie zatkanego nosa, podrażnienie i łzawienie oczu, kaszel oraz objawy astmy.

Przewlekłego kaszlu, częstych infekcji czy zmęczenia nie należy jednak automatycznie przypisywać pleśni w mieszkaniu. Dziecko wymaga oceny klinicznej, a w przypadku podejrzenia uczulenia lekarz może dobrać odpowiednie testy alergiczne.

Wilgotne i zapleśniałe środowisko jest związane z większą częstością dolegliwości oddechowych i zaostrzeń astmy, ale nie każde dziecko przebywające w takich warunkach ma alergię IgE-zależną na grzyby.

Kiedy skonsultować się z alergologiem?

Konsultacja jest wskazana, jeśli objawy uczulenia nawracają lub utrzymują się mimo ograniczenia ekspozycji, dolegliwości wyraźnie wiążą się z określonym miejscem lub sezonem, pojawia się świszczący oddech albo napadowy kaszel, pogarsza się kontrola astmy lub dotychczasowe leczenie objawowe nie przynosi wystarczającej poprawy.

Alergolog może ustalić, czy rzeczywiście występuje alergia na grzyby, czy objawy mają inne podłoże oraz jakie leczenie alergii jest uzasadnione. Sam dodatni wynik testu nie oznacza jeszcze choroby wymagającej terapii.

Co warto zapamiętać o alergii na pleśń?

Alergia na pleśnie jest najczęściej alergią wziewną na białka obecne w zarodnikach, fragmentach grzybni i innych cząstkach grzybów. Jej typowe objawy dotyczą przede wszystkim nosa, oczu i dróg oddechowych. U osób z astmą ekspozycja może prowadzić do nasilenia choroby.

Nie należy utożsamiać alergii z grzybicą, zakażeniem grzybiczym ani toksycznym działaniem produktów metabolizmu pleśni. Alternaria i Cladosporium są ważnymi źródłami alergenów w środowisku zewnętrznym, a w budynkach istotne mogą być również inne grzyby związane z wilgocią.

Rozpoznanie opiera się na wywiadzie, punktowych testach skórnych i/lub oznaczeniu swoistych IgE. Dodatni test oznacza sensytyzację, a klinicznie istotną alergię rozpoznaje się dopiero przy zgodności wyniku z objawami i ekspozycją.

W domu podstawą jest usunięcie źródła zawilgocenia, naprawa przecieków, ograniczenie kondensacji i właściwe osuszenie materiałów. Oczyszczacz powietrza może zmniejszyć ilość części cząstek unoszących się w powietrzu, ale nie zastąpi usunięcia źródła pleśni.

Alergia wziewna nie oznacza też konieczności eliminowania serów pleśniowych, suszonych owoców, grzybów ani produktów fermentowanych. Immunoterapia może być rozważana tylko u wybranych, odpowiednio zakwalifikowanych pacjentów, ale nie jest uniwersalnym „odczulaniem na wszystkie pleśnie”.