Hemoroidy, czyli guzki krwawnicze odbytu (krwawnice), to fizjologiczna część struktury odbytu. Jak wyglądają hemoroidy? To trzy poduszkowate, jamiste naczynia żylne, znajdujące się na samym końcu jelita grubego, które w umiarkowanym stopniu są wypełnione krwią. Funkcją hemoroidów jest kontrola oddawania gazów i stolca oraz uszczelnienie odbytu (w czasie oddawania stolca hemoroidy rozszerzają się i kurczą).
Choroba hemoroidalna, potocznie nazywana hemoroidami, polega na nadmiernym nabrzmieniu guzków krwawniczych. W wyniku tego procesu hemoroidy zaczynają uciskać otaczające je nerwy. Pierwsze objawy hemoroidów to: uczucie świądu, śluz w stolcu, krwawienie z odbytu. W zależności od tego, który splot żylny uległ przekrwieniu i nabrzmieniu, wyróżnia się hemoroidy wewnętrzne (dają objawy, ale nie są widoczne w pierwszej fazie choroby) oraz hemoroidy zewnętrzne (są widoczne w okolicy odbytu). Nazywanie hemoroidów żylakami odbytu jest błędne.
Hemoroidy – objawy choroby hemoroidalnej
- krwawienie z odbytu;
- ostry ból w czasie oddawania stolca;
- uczucie niecałkowitego wypróżnienia;
- pieczenie odbytu;
- śluz w stolcu;
- dyskomfort w okolicy odbytu;
- obecność krwi wokół stolca (hematochezja).
Objawy hemoroidów zewnętrznych to świąd, pieczenie i krwawienie z odbytu. Gdy hemoroidy zewnętrzne są duże, mogą w nich powstać zakrzepy, co może prowadzić do martwicy tkanek. Hemoroidy zewnętrzne utrudniają zachowanie higieny okolic odbytu; uszkodzona skóra jest podatna na infekcje. Hemoroidy wewnętrzne zwykle są bezbolesne; charakterystycznym pierwszym objawem jest niewielkie krwawienie z odbytu.
Hemoroidy – przyczyny
Hemoroidy są uważane za chorobę cywilizacyjną ze względu na liczbę osób, jaka się z nimi zmaga, a także z uwagi na współczesny tryb życia, który wpływa na powstanie problemu. Przyczyna choroby hemoroidalnej nie jest do końca poznana – znane są jedynie czynniki, które zwiększają ryzyko jej wystąpienia.
Czynniki sprzyjające hemoroidom:
- częste zaparcia;
- biegunka;
- zaburzenia rytmu wypróżnień;
- siedzący tryb życia;
- otyłość;
- brak aktywności fizycznej;
- niska zawartość błonnika w diecie;
- mała ilość przyjmowanych płynów;
- ciąża.
Na większe ryzyko choroby hemoroidalnej narażone są osoby z wrodzonym brakiem zastawek żylnych w żyłach trzewnych, marskością wątroby oraz guzami miednicy małej.
Uwaga! Skrzepy krwi, ciemna, smolista krew w stolcu, czarny stolec – takie objawy zwykle wskazują na poważniejsze choroby i wymagają dalszej diagnostyki.
Jak uniknąć hemoroidów?
- pamiętaj o aktywności fizycznej;
- unikaj długotrwałego siedzenia;
- pamiętaj o higienie intymnej;
- dbaj o regularne wypróżnienia;
- unikaj potraw sprzyjających zaparciom;
- pamiętaj o błonniku w diecie.
Hemoroidy – leczenie
Leczenie hemoroidów zależy od stopnia zaawansowania choroby hemoroidalnej. Żylaki odbytu nie są niebezpieczną chorobą, pod warunkiem że problem zostanie zgłoszony lekarzowi odpowiednio wcześnie.
Krwawienie z odbytu zawsze wymaga wizyty u lekarza. Leczenie jest dobierane odpowiednio do stopnia zaawansowania choroby.
Dowiedz się więcej: Leczenie hemoroidów – maści, czopki, skleroterapia, operacje
Co stosować na hemoroidy?
W leczeniu hemoroidów stosuje się maści i kremy łagodzące oraz przeciwzapalne, a także czopki doodbytnicze, które wspierają regenerację błony śluzowej i przyspieszają gojenie się ran w odbycie.
Jak wygląda badanie hemoroidów?
W przypadku podejrzenia hemoroidów na początek należy udać się do lekarza pierwszego kontaktu. Powinien on wykonać proste badanie per rectum (palcem przez odbyt), często wykonywane w proktologii, urologii i ginekologii. Dzięki temu możliwe jest nie tylko rozpoznanie hemoroidów, ale też ocena odbytu i narządów sąsiadujących z odbytnicą.
Specjalista – lekarz od hemoroidów – to proktolog (lub chirurg proktolog), który specjalizuje się w leczeniu chorób końcowego odcinka jelita grubego (hemoroidy, ból podczas wypróżniania, nietrzymanie stolca, krew w stolcu, ropne wycieki, śluz, owrzodzenia).
Hemoroidy – badania specjalistyczne
- anoskopia – proktolog za pomocą wziernika ocenia stopień zaawansowania hemoroidów;
- rektoskopia (proktoskopia) – ocena całej odbytnicy za pomocą dłuższego wziernika (tubusa); badanie zalecane szczególnie u osób, które skarżą się na krwawienie świeżą krwią; rektoskopia pozwala wykluczyć raka odbytnicy;
- sigmoidoskopia – wziernikowanie zarówno odbytnicy, jak i esicy; badanie pozwala wykluczyć raka jelita grubego;
- kolonoskopia – możliwość wglądu w całe jelito grube; badanie trwa około 30 minut, jest prowadzone pod znieczuleniem ogólnym; zalecane przede wszystkim osobom po 50. roku życia oraz osobom z grupy ryzyka (u których w rodzinie występowały nowotwory jelita).
Hemoroidy w ciąży i hemoroidy po porodzie
Przyczynami choroby hemoroidalnej w ciąży i po porodzie są m.in.: powiększanie się macicy i ucisk na żyły jamy brzusznej i miednicy; fizjologiczne zmiany w obrębie jamy brzusznej; wzrost ciśnienia żylnego w żyłach okolicy odbytu; przewlekłe zaparcia; silne parcie w czasie porodu.
Leczenie hemoroidów w ciąży jest ograniczone (niektóre leki nie mogą być stosowane u kobiet ciężarnych), zaleca się zwykle leczenie zachowawcze aż do rozwiązania. Hemoroidy często znikają po ciąży, ale mogą też pojawić się po porodzie – na skutek silnego parcia w czasie porodu. Każde zmiany w obrębie odbytu (guzki, śluz w kale, krew w kale) powinny być konsultowane z lekarzem. Może istnieć konieczność chirurgicznego usunięcia po ciąży.
Przeczytaj: Hemoroidy po porodzie – kiedy znikną?
Choroby mylone z hemoroidami
Objawy hemoroidów są podobne do objawów innych chorób, takich jak:
- ropnie odbytowo-odbytnicze;
- przetoki;
- szczelina odbytu (rana w kanale odbytu);
- zapalenie zwieraczy odbytu.
Autor: Jacek Krajl






