Śródmiąższowe zapalenie płuc – na czym polega schorzenie?
Śródmiąższowe zapalenie płuc to choroba atakująca pęcherzyki płucne (śródmiąższ to tkanka, na której znajdują się pęcherzyki). W jej przebiegu dochodzi do ich stanu zapalnego. Sytuacja ta powoduje zaburzenie pracy pęcherzyków płucnych i tzw. tkanki miąższowej.To z kolei sprawia, iż we krwi znajduje się zbyt mała ilość tlenu, co odczuwane jest m.in. w postaci duszności. Śródmiąższowe zapalenie płuc może występować w kilku rodzajach i nieco różnić się przebiegiem.
Dotyczy głównie osób starszych, choć może występować również u dzieci.
Zwykłe śródmiąższowe zapalenie płuc
Zwykłe śródmiąższowe zapalenie płuc, określane jest również jako samoistne (idiopatyczne). Schorzenie pod tą postacią rozwija się dość dynamicznie i ma przebieg nieco podobny do raka płuc. Chorzy często są w stanie przeżyć zaledwie 2–3 lata od zdiagnozowania choroby.Schorzenie ma charakter postępujący i na obecny moment nie wykryto żadnych skutecznych metod leczenia. Wszelkie działania mają na celu głównie złagodzenie objawów i poprawę komfortu.
Za prawdopodobną przyczynę tego schorzenia uznaje się czynniki genetyczne, pozostałe źródła choroby nie są znane. Dotyka głównie osoby po 50. roku życia.
Ostre śródmiąższowe zapalenie płuc
Stan ostrego zapalenia śródmiąższowego płuc to dość rzadka przypadłość, występująca głównie u osób w starszym wieku.Przyczyny schorzenia nie są znane, choć wskazuje się, że czynnikami ryzyka mogą być predyspozycje genetyczne lub wirusy. Cechą charakterystyczną jest gwałtowny i nagły przebieg choroby. W leczeniu ostrego zapalenia śródmiąższowego stosuje się głównie tlenoterapię.
Śródmiąższowe zapalenie płuc – jakie jeszcze ma postacie?
Śródmiąższowe zapalenie płuc może mieć również postać:- limfocytarną – najczęściej rozwija się w wyniku przebiegu innych chorób, np. zakażenia wirusem HIV lub marskości wątroby;
- kryptogenną organizującą – schorzenie to może rozwijać się pod wpływem nowotworów płuc (lub innych części organizmu) oraz na skutek zapalenia płuc (pod wpływem patogenów) czy niewłaściwego przyjęcia się przeszczepionych organów.
Śródmiąższowe zapalenie płuc – objawy. Jak rozpoznać?
Objawy śródmiąższowego zapalenia płuc nie mają charakterystycznych cech, dlatego też często mogą być mylone ze zwykłą infekcją. To sprawia, że choroba może zostać zbyt późno zdiagnozowana.Każda z wymienionych postaci ma wspólne objawy, do których należą:
- częsty kaszel, doskwierający i przeszkadzający na co dzień. Zwykle ma on postać suchą;
- problemy z oddychaniem, wynikające z uszkodzeń pęcherzyków i pogorszenia pracy płuc. Pojawiają się duszności – początkowo obserwuje się pogorszenie wydolności podczas aktywności fizycznej, a z czasem – na co dzień.
Przy ostrym stanie zapalny pojawia się także spłycony oddech i przyspieszone tętno. W ostateczności może dojść do niedotlenienia.
Śródmiąższowe zapalenie płuc u dzieci
Ze względu na fakt, iż śródmiąższowe zapalenie płuc może mieć podłoże genetyczne, schorzenie rozwija się niekiedy już od okresu niemowlęcego.Dzieci dotknięte tą chorobą przez cały okres rozwoju (i późniejszego życia) zmagają się m.in. z:
- gorszą wydolnością,
- dusznościami,
- uporczywym kaszlem,
- trudnościami przy wykonywaniu aktywności fizycznej (zaburzona praca płuc);
Śródmiąższowe zapalenie płuc – leczenie. Do jakiego specjalisty się udać?
Przy występowaniu jakichkolwiek problemów i zaburzeń w zakresie wydolności i oddychania, zawsze warto udać się do pulmonologa – specjalisty od chorób układu oddechowego.W przypadku śródmiąższowego zapalenia płuc lekarz zaleca badania diagnozujące, m.in. RTG klatki oraz dobierze odpowiednie leczenie, opierające się przede wszystkim na łagodzeniu objawów. W leczeniu tego schorzenia stosuje się głównie glikosteroidy oraz tlenoterapię.
Autor: Redakcja






