REKLAMA

Wazopresyna (hormon antydiuretyczny) – funkcje, działanie, niedobór, nadmiar

Artykuł zweryfikowany przez specjalistę

Aktualizacja:

25 kwietnia 2022

Publikacja:

25 kwietnia 2022

Czas czytania:

3 min

Autor:

Redakcja

Wazopresyna (hormon ADH) jest wytwarzana przez podwzgórze – istotną strukturę ośrodkowego układu nerwowego. Hormon ten ma ogromny wpływ na gospodarkę wodno-elektrolitową w organizmie. Zarówno niedobór, jak i nadmiar wazopresyny niesie ze sobą poważne konsekwencje zdrowotne.

Wazopresyna to hormon, którego główną funkcją jest regulacja gospodarki wodnej w organizmie.

Wazopresyna (hormon ADH) – co to jest?

Wazopresyna (hormon antydiuretyczny lub adiuretyna) to oligopeptyd, którego cząsteczka składa się z 9 aminokwasów. Za produkcję wazopresyny odpowiada podwzgórze, a dokładniej – neurony jąder nadwzrokowych oraz okołokomorowych. Związek na zasadzie transportu aksonalnego wędruje następnie do tylnego płata przysadki mózgowej, gdzie dochodzi do jego uwalniania.

Funkcje wazopresyny

Wazopresyna odgrywa znaczącą rolę w regulacji osmolarności płynów ustrojowych – przede wszystkim hamuje wydzielanie wody (jest to tzw. działanie antydiuretyczne w procesie, który zachodzi w komórkach kanalików dystalnych nerek). Adiuretyna w sporych dawkach prowadzi do obkurczenia błony mięśniowej gładkiej przewodu pokarmowego, naczyń krwionośnych, a także macicy, jednak podstawową funkcją wazopresyny jest regulacja gospodarki wodnej w organizmie.

Hormon antydiuretyczny odgrywa też ważną rolę w regulacji ciśnienia tętniczego. Poprzez zatrzymywanie wody w organizmie wazopresyna zwiększa ciśnienie tętnicze krwi. Gdy dochodzi do spadku ciśnienia, organizm wytwarza swoistą „odpowiedź” wyrównawczą, a mianowicie pobudza wydzielanie wazopresyny.

Działanie wazopresyny

Wydzielanie wazopresyny zależy w dużej mierze od osmolalności osocza krwi i płynu mózgowo-rdzeniowego, a także objętości krwi krążącej. Za kontrolę osmolalności odpowiadają osmoreceptory znajdujące się w obrębie podwzgórza; z kolei na wszelkie zmiany ciśnienia krwi reagują baroreceptory.

Niedobór wazopresyny

Niedobór wazopresyny wiąże się z nadmierną utratą wody z organizmu – w efekcie u pacjenta może dojść do wystąpienia polidypsji, czyli bardzo silnego, stałego pragnienia; często również obserwuje się zwiększone wydalanie moczu (poliurię). Największa ilość wazopresyny jest wydzielana podczas snu – to właśnie hormon ADH odpowiada za ciągły sen, dzięki czemu nie ma potrzeby budzenia się, aby oddać mocz. Pacjenci z niedoborem wazopresyny są niestety pozbawieni takiej regulacji.

Nadmiar wazopresyny

W przypadku nadmiaru hormonu antydiuretycznego dochodzi do nadmiernego zatrzymywania wody w organizmie. Taki stan często prowadzi do hiponatremii (zmniejszenia zawartości sodu we krwi). Nadmiar adiuretyny objawia się najczęściej:

Wazopresyna – badanie, normy

Oznaczanie stężenia wazopresyny we krwi nie jest badaniem zlecanym przez lekarzy rodzinnych – można je zrealizować na podstawie skierowania od lekarza specjalisty lub prywatnie, pokrywając koszt w granicach 150–300 zł.

Prawidłowy poziom hormonu ADH we krwi dla kobiet, mężczyzn i dzieci mieści się w przedziale ok. 1,85–7,4 pmol/l (2–8 pg/ml). Przy interpretacji wyniku zawsze należy brać pod uwagę osmolarność osocza. Diagnostyka związana z nieprawidłowym poziomem wazopresyny obejmuje także:
  • przeprowadzenie testu odwodnieniowego,
  • wykonanie testu odwodnieniowo-wazopresynowego.
Jeśli potrzebujesz skierowania na badanie lub chcesz skonsultować otrzymane wyniki, możesz umówić e-wizytę u lekarza z zespołu HeyDoc. 

Preparaty stosowane w leczeniu zaburzeń wydzielania hormonu ADH

Leczenie zaburzeń wydzielania wazopresyny wymaga zazwyczaj zastosowania farmakoterapii – z reguły za dobranie odpowiednich leków odpowiada nefrolog. Niedobór wazopresyny wiąże się z przyjmowaniem jej syntetycznych analogów, np. desmopresyny lub terlipresyny, natomiast nadmiar hormonu ADH obniżają leki z grupy waptanów (antagoniści wazopresyny).

Autor: Redakcja