Szpiczak mnogi – co to takiego?
Szpiczak mnogi polega na nadmiernym oraz zaburzonym procesie mnożenia się nieprawidłowych plazmocytów. Są to komórki plazmatyczne, które odpowiadają za produkcję przeciwciał (cząsteczek odpowiadających za odporność organizmu). Do tej grupy schorzeń zalicza się również białaczkę plazmocytarną bądź pozaszpikową postać szpiczaka.Szpiczak mnogi – przyczyny
Nie poznano dotąd dokładnych przyczyn szpiczaka. Prawdopodobnie jedną z nich stanowi błąd w trakcie podziału komórki. Taki mechanizm powoduje mutację pojedynczej komórki, a następne tworzą właśnie szpiczaka. Nie istnieją również dowody na to, iż choroba ta może być dziedziczona.Szpiczak mnogi – objawy
Występowanie białka monoklonalnego w moczu jest pierwszym z objawów szpiczaka. U części chorych dochodzi do uszkodzenia nerek oraz pogorszenia ich sprawności. Czasami prowadzi to także do ostrej niewydolności nerek. W takim przypadku podejrzenie szpiczaka stawia lekarz nefrolog bądź internista. Zdarza się, że rozpoznanie jest stawiane u osób diagnozowanych na inne dolegliwości, takie jak:- pogorszenie czynności szpiku kostnego (szczególnie niedokrwistości),
- natężenie poziomu wapnia we krwi,
- postępujące pogorszenie stanu ogólnego.
Szpiczak mnogi – morfologia
Pierwszy etap choroby jest bezobjawowy, ale kolejne często prowadzą do poważnych konsekwencji. Morfologia należy do jednych z badań, które są podstawą do wykrycia szpiczaka mnogiego. Wyniki osób cierpiących na ten rodzaj nowotworu charakteryzują się m.in.:- przyspieszonym OB (ponad 100 mm/h),
- podniesionym poziom wapnia,
- sporymi ilościami nieprawidłowego białka,
- dużym poziomem białka prawidłowego z obecnymi w nim przeciwciałami typowymi dla szpiczaka.
Szpiczak mnogi – analiza moczu
Badanie moczu stanowi pomoc w ocenie funkcjonowania nerek. Określa się więc poziom kreatyniny, kwasu moczowego, stężenia wapnia oraz mocznika. Istotą jest również ilość tzw. białka Bence’a-jonesa, którego skład tworzą części przeciwciał przesączone razem z moczem. Należy pamiętać, że zaawansowana postać choroby cechuje się występowaniem białkomoczu.Szpiczak mnogi – długość życia
Warto mieć na uwadze fakt, iż u znacznej części chorych dochodzi do całkowitego ustąpienia objawów choroby, a także powrotu do codziennego funkcjonowania. Należy jednak pamiętać, że szpiczak mnogi należy do nowotworów o charakterze nawrotowym ze złą prognozą co do wyleczenia. Pacjent ze zdiagnozowanym szpiczakiem przeciętnie żyje około 3-5 lat, natomiast przeżywalność waha się w przedziale od kilku miesięcy do nawet kilkunastu lat. Wszystko zależy od odpowiedzi na wdrożone leczenie przeciwnowotworowe.Szpiczak krwi – leczenie
Leczenie szpiczaka krwi wymaga zastosowania chemioterapii niszczącej wszystkie komórki nowotworowe rozwijające się w szpiku. Ponadto autologiczny przeszczep macierzystych komórek krwiotwórczych stanowi pomoc w terapii, ponieważ przywraca on możliwość generowania właściwych krwinek. Gdy ta metoda zawodzi, stosuje się leki, takie jak bortezomid bądź talidomid.Oprócz odpowiedniego leczenia szpiczaka mnogiego, w kuracji istotne jest łagodzenie objawów choroby. W przypadku zaawansowanej anemii powinno podawać się krew chorym. Natomiast łagodniejsza postać niedokrwistości wymaga podania erytropoetyny. To hormon peptydowy, który odpowiada za stymulacje procesu namnażania się czerwonych krwinek w komórkach macierzystych szpiku. Co więcej, gdy dochodzi do bólu kości, skuteczne są również plastry o działaniu przeciwbólowym.
Autor: Redakcja
Polecane artykuły:
Rak jąder – objawy, przyczyny, diagnostyka, leczenie i rokowania. Jak rozpoznać nowotwór jąder i kiedy zgłosić się do lekarza? 
Choroby genetyczne – czym są i w jaki sposób się je dziedziczy? 
Zgorzel zęba – objawy i leczenie 
Chwyt Heimlicha – pierwsza pomoc przy zadławieniach. Jak go prawidłowo wykonać? 
