Zakrzepica to żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, która może rozwinąć się w każdym wieku. Gdy procesy krzepliwości krwi są zaburzone wewnątrz naczyń krwionośnych powstają skrzepliny. Jeżeli mamy do czynienia ze skrzeplinami w naczyniach żylnych mówimy o zakrzepicy żylnej, gdy w tętnicach – o tętniczej.
Zakrzepica – diagnostyka
W większości przypadków zakrzepica dotyczy łydek, ud, miednicy. Schorzenie bardzo często długo nie daje żadnych widocznych objawów lub są one niecharakterystyczne. Niestety zbyt późna diagnoza oraz brak leczenia mogą doprowadzić do zatorowości płucnej (gdy skrzepliny oderwą się i przemieszczą do tętnicy płucnej powodując zator) i nagłej śmierci. Dlatego tak ważna jest odpowiednia diagnostyka i wcześniejsze zapobieganie chorobie.
Polecamy: Czym jest neuroborelioza? Jakie badania wykonać?
Ryzyko wystąpienia zakrzepicy
Na samym początku, zanim zrobimy jakiekolwiek badania warto, aby lekarz ocenił ryzyko wystąpienia zakrzepicy. Pomoże mu w tym historia chorób pacjenta oraz opisane objawy. Następnie specjalista może zlecić wykonanie badań.
Skorzystaj z Programu Moje Zdrowie już dziś!
Zadzwoń 800 800 390 i umów się na badania
Jakie badania na wykrycie zakrzepicy?
W przypadku diagnostyki zakrzepicy najczęściej wykonuje się następujące badania:
- D-dimery – ujemny wynik tego badania wyklucza zakrzepicę, w przypadku dodatniego, należy zrobić dodatkowe badania, ponieważ przyczyną mogą być również inne stany kliniczne (np. choroby nowotworowe czy zespół rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego);
- morfologia krwi – zwracamy tutaj szczególną uwagę na ilość trombocytów – zbyt duża ilość płytek krwi może świadczyć o problemach z krzepnięciem;
- fibrynogen – to białko, które bierze udział w krzepnięciu krwi, podwyższone stężenie zwiększa ryzyko rozwoju zakrzepicy;
- czas częściowej tromboplastyny (PTT) i czas protrombinowy (PT).
Można również wykonać:
- USG żył głębokich (USG Dopplerowskie) – badanie to obrazuje przepływ krwi w żyłach oraz tętnicach, dzięki temu można dokonać oceny prędkości i kierunku przepływu krwi;
- angiografia – radiologiczne badanie naczyń krwionośnych (do żył wprowadza się środek kontrastowy);
- flebografia (wenografia) – badanie żył oraz ich odgałęzień w technice rentgenowskiej po wprowadzeniu do żył środka cieniującego (badanie uzupełniające po wcześniejszej angiografii lub USG Dopplerowskim);
- testy genetyczne – osoby z trombofilią wrodzoną mają uwarunkowaną genetycznie skłonność do powstawania zakrzepów i zatorów, aby sprawdzić czy ten problem nas dotyczy można rozważyć wykonanie badań, które określają warianty genetyczne w genach związanych z regulacją procesów krzepnięcia, są to m.in.: mutacja Leiden genu czynnika V (FV R506Q), mutacja 20210G>A w genie protrombiny (F2), polimorfizm czynnika V R2, wariant 677C>T i 1298A>C w genie MTHFR, polimorfizm 4G/5G w genie PAI-1 (SERPINE1).
Polecamy: Zatorowość płucna – objawy, przyczyny i leczenie zatorowości płucnej
