Rozpoznanie cukrzycy a seks i sfera intymna
Zdarza się, że cukrzyca zostaje rozpoznana wtedy, gdy pacjent zgłasza się do lekarza z powodu zaburzeń erekcji (u mężczyzn) lub z silną infekcją dróg rodnych (u kobiet). Niepodjęcie leczenia tylko pogłębi problem i może wywołać dodatkowe zaburzenia natury psychicznej wynikające ze stresu i lęku o własną seksualność.
Zaburzenia seksualne u chorych na cukrzycę mężczyzn obejmują różne dysfunkcje seksualne. Największymi problemami są:
- osłabienie popędu seksualnego;
- zaburzenia wytrysku;
- zaburzenia erekcji.
U kobiet najczęściej występują:
- zmniejszenie popędu płciowego;
- upośledzenie nawilżenia pochwy skutkujące uczuciem suchości;
- zmniejszenie ukrwienia narządów płciowych;
- ból w czasie stosunku;
- trudności w osiągnięciu orgazmu.
Cukrzyca a seks – problemy intymne u mężczyzn
Problem ze wzwodem pojawia się u pacjentów zarówno z typem 1., jak i z typem 2. cukrzycy. Cukrzyca przyczynia się do przyspieszonego rozwoju miażdżycy, powstania zaburzeń gospodarki lipidowej, nadciśnienia tętniczego oraz mikroangiopatii. Dysfunkcje seksualne są też bardzo częstym problemem pacjentów leczonych na depresję oraz stosujących leki na inne choroby towarzyszące.
Leczenie wymienionych powyżej zaburzeń powinno wiązać się z dążeniem do:
- wyrównania cukrzycy;
- poprawy parametrów lipidowych;
- uregulowania ciśnienia tętniczego;
- zmniejszenia nadwagi;
- zwiększenia aktywności fizycznej;
- wdrożenia odpowiedniej diety.
Czynnikiem wpływającym na poprawę satysfakcji z seksu jest zaprzestanie palenia papierosów i picia alkoholu. Obecnie z problemami w sferze seksualnej można poradzić sobie także za pomocą medykamentów. Dlatego bardzo ważne jest, by nie traktować tych dolegliwości jako czegoś wstydliwego i szczerze porozmawiać o nich ze swoim lekarzem prowadzącym, który będzie mógł wprowadzić odpowiednie leczenie farmakologiczne lub terapeutyczne. Zawsze jednak niech obowiązuje zasada, że lepiej zapobiegać, niż leczyć, bo przecież najskuteczniejszym sposobem przeciwdziałania powikłaniom cukrzycy jest kontrola i utrzymanie prawidłowych wartości poziomu cukru we krwi.
Problemy intymne u kobiet
Kobiety z cukrzycą w większym stopniu niż ich zdrowe koleżanki są narażone na obniżenie libido, brak nawilżenia pochwy, trudności z osiągnięciem orgazmu i ból podczas stosunku, a także problemy ze stanem zapalnym pęcherza moczowego.
Wpływ na popęd płciowy u diabetyczek ma wiele czynników, m.in.:
- choroby przewlekłe, takie jak choroby układu krążenia, nowotwory, zaburzenia psychiczne;
- stosowanie niektórych leków;
- zaburzenia gospodarki hormonalnej (np. spowodowane stresem, w pierwszym trymestrze ciąży, podczas menopauzy oraz przy stosowaniu antykoncepcji hormonalnej);
- infekcje w obrębie dróg rodnych (nadżerki, zakażenia bakteryjne, grzybicze);
- odczuwanie bólu lub dyskomfortu podczas stosunku (np. przy suchości pochwy);
- przewlekłe dolegliwości bólowe dróg rodnych.
Przewlekłe stany zapalne
U pań chorych na cukrzycę zaburzenia funkcjonowania sfery seksualnej mogą pojawić się po upływie kilku lat od postawienia diagnozy. Jedną z ważniejszych przyczyn zaburzeń seksualnych u wielu kobiet chorujących na cukrzycę jest wzmożona podatność na zakażenia pochwy i dróg moczowych. Najczęstszą dolegliwością jest w tym przypadku przewlekła grzybica pochwy wywołująca uporczywy świąd, któremu towarzyszą upławy oraz zmniejszenie nawilżenia. Taki stan może być przyczyną bolesnych stosunków płciowych, a nieleczony – doprowadzić nawet do niemożności ich odbywania.
W przypadku częstych stanów zapalnych narządów rodnych podstawową metodą leczenia jest leczenie farmakologiczne. Na rozwój tych stanów ogromny wpływ ma również dieta. Jeśli jest bogata w węglowodany proste i produkty przetworzone, może sprzyjać rozwojowi infekcji grzybiczej. Zaleca się jadanie zdrowych posiłków oraz zadbanie o lepszą kontrolę i wyrównanie cukrzycy.
Estrogen i czynniki emocjonalne
Suchość pochwy może być również następstwem niedoboru estrogenu – jednego z żeńskich hormonów płciowych. Jeśli istnieje podejrzenie niedoboru estrogenu, można wykonać badanie poziomu jego stężenia we krwi. Jeśli nie stwierdzi się niedoboru, powinno wystarczyć zastosowanie zwykłych żeli nawilżających dostępnych w aptekach bez recepty. Niezwykle istotną rolę odgrywają też czynniki emocjonalne. Brak akceptacji choroby i swojego ciała prowadzi do nasilenia lęku i stresu, co może wpływać na pojawienie się niechęci do seksu. Problemem może okazać się również lęk przed niechcianą ciążą lub obniżenie poczucia własnej wartości w związku z chorobą.
Zarówno u panów, jak i u pań zaleca się kontrolowanie choroby poprzez wyrównanie glikemii, prowadzenie zdrowego stylu życia i stosowanie odpowiedniej diety. Ważnym elementem są szczere rozmowy z partnerem lub partnerką, a w przypadku narastających problemów – kontakt z seksuologiem.
Polecane artykuły:
