Co to jest kardiomiopatia?
Istnieje wiele różnych wad serca, a wśród nich są kardiomiopatie. Uznawane są za choroby mięśnia sercowego, które prowadzą do jego dysfunkcji, czego konsekwencją może być niedostateczne zaopatrzenie organizmu w krew.Kardiomiopatie charakteryzują się zmianami morfologicznymi i czynnościowymi w obrębie serca. Najczęściej rozwijają się na skutek uwarunkowań genetycznych, ale mogą być też związane z nabytymi wadami serca.
Kardiomiopatia – rodzaje
Klasyfikacja WHO z 1995 roku wyróżnia pięć podstawowych rodzajów kardiomiopatii. Należą do nich:- kardiomiopatia rozstrzeniowa (DCM) – poszerzenie lewej i/lub prawej komory, z upośledzeniem czynności skurczowej,
- kardiomiopatia przerostowa (HCM) – zwiększenie grubości ściany lewej komory serca,
- kardiomiopatia restrykcyjna (RCM) – zaburzenie czynności rozkurczowej lewej komory,
- arytmogenna kardiomiopatia prawokomorowa (ARVC) – stopniowe zastępowanie włókien mięśniowych tkanką tłuszczową i włóknistą, głównie dotyczy prawej komory,
- kardiomiopatie niesklasyfikowane – zaliczają się do nich takie przypadłości jak dysfunkcja skurczowa z minimalną rozstrzenią, choroby mitochondrialne czy fibroelastoza.
Przyczyny kardiomiopatii
Przyczyn kardiomiopatii może być wiele. Wyróżnia się przede wszystkim kardiomiopatie:- rodzinne – uwarunkowane genetycznie, odziedziczone po bliskich,
- nierodzinne – nieuwarunkowane genetycznie, o nieznanej przyczynie lub z niezidentyfikowanym defektem genetycznym (idiopatyczne) lub związane z innymi chorobami (nabyte).
Kardiomiopatia – czynniki ryzyka
Do czynników ryzyka kardiomiopatii zalicza się przede wszystkim:- długotrwałe wysokie ciśnienie tętnicze krwi,
- chorobę niedokrwienną serca,
- cukrzycę,
- sarkoidozę,
- amyloidozę,
- alkoholizm,
- otyłość,
- zaburzenia pracy gruczołów wydzielania wewnętrznego,
- niedobory pokarmowe.
Objawy kardiomiopatii
Bez względu na to, z jakim typem kardiomiopatii mamy do czynienia, objawy choroby są mniej więcej takie same. Zalicza się do nich m.in.:- ból w klatce piersiowej,
- nieregularny rytm serca,
- kołatanie serca,
- zawroty głowy,
- mroczki przed oczami,
- duszności,
- osłabienie,
- chroniczne zmęczenie,
- nadmierna potliwość,
- zadyszka,
- duszności w czasie aktywności fizycznej,
- omdlenia.
Diagnostyka kardiomiopatii
W diagnostyce kardiomiopatii wykorzystuje się przede wszystkim badanie echokardiograficzne. Dzięki niemu można sprawdzić budowę i czynność mięśnia sercowego. Przydatne oprócz echo serca są też badania takie jak RTG klatki piersiowej, badanie elektrokardiograficzne (EKG), a także inne badania obrazowe jak tomografia komputerowa (TK) i rezonans magnetyczny (MRI). Niekiedy lekarz może dodatkowo zlecić badania laboratoryjne, próbę wysiłkową lub biopsję mięśnia sercowego.Kardiomiopatia – leczenie
Postępowanie lecznicze zależy od rodzaju rozpoznanej kardiomiopatii. Zastosowanie znajduje tutaj przede wszystkim farmakoterapia. Wśród leków stosowanych przy kardiomiopatii są te z grupy β-blokerów, preparaty moczopędne i wpływające na krzepliwość krwi, a także suplementy z dużą zawartością potasu.W niektórych przypadkach pojawia się konieczność przeprowadzenia interwencji chirurgicznej, wszczepienia urządzeń takich jak rozrusznik serca, a nawet dokonania przeszczepu serca. Wszystko tak naprawdę zależy od tego, jak bardzo uszkodzony jest mięsień sercowy i jakimi objawami to skutkuje.
Czy kardiomiopatia jest uleczalna?
Kardiomiopatia jest chorobą, której nie da się całkowicie wyleczyć, choć da się zmniejszyć jej objawy. Ważne jednak, by pacjent stosował się ściśle do zaleceń lekarza, przyjmował leki i zmienił tryb życia na aktywny.U ok. 25% pacjentów dochodzi do poprawy stanu zdrowia, z kolei u pozostałych następuje stopniowe jego pogarszanie. Stan może pogorszyć się nagle, w ciągu kilku dni lub tygodni albo pogarszać stopniowo, przez wiele lat.
Autor: Redakcja
