Naczyniaki rubinowe i naczyniaki starcze: czy musisz się ich obawiać? 

Naczyniak rubinowy: co to takiego? 

Naczyniak rubinowy to łagodna zmiana skórna o czerwonym lub wiśniowym zabarwieniu, która powstaje w wyniku rozrostu drobnych naczyń krwionośnych. Choć może budzić niepokój swoim wyglądem, nie ma charakteru złośliwego i zwykle nie stanowi zagrożenia dla zdrowia. 

Naczyniaki rubinowe, nazywane także naczyniakami starczymi, najczęściej pojawiają się u osób dorosłych, zwykle po 30. roku życia, a z wiekiem mogą stawać się liczniejsze. Zazwyczaj są jedynie problemem estetycznym i nie wymagają leczenia, chyba że ulegają podrażnieniu, krwawią albo przeszkadzają pacjentowi z powodów kosmetycznych.

Naczyniak rubinowy: przyczyny powstawania 

Najczęściej pierwsze naczyniaki rubinowe pojawiają się na skórze kobiet i mężczyzn dopiero w wieku 60-70 lat. Niestety specjaliści wciąż nie są w stanie określić dokładnej przyczyny tych zmian skórnych (nie ma więc jednego sprawdzonego sposobu na skuteczne przeciwdziałanie naczyniakom). 

Jedyne, co obecnie wiadomo, to fakt, że powstawanie naczyniaków rubinowych ma związek z gwałtownym rozrostem naczyń krwionośnych pod powierzchnią skóry. Z uwagi na dynamiczność tego procesu, jesteś w stanie zauważyć na swojej skórze zmiany powstałe w zaledwie kilka dni.  

Lekarze i specjaliści są zdania, że niektórzy pacjenci są narażeni na rozwój naczyniaków starczych bardziej niż inni. Prawdopodobne czynniki to: 

• podłoże genetyczne; 
• nadmierna ekspozycja skóry na promieniowanie słoneczne; 
• spożywanie dużej ilości kawy, alkoholu i ostrych przypraw; 
• choroby wątroby; 
• zaburzenia hormonalne (mogą być to zmiany zachodzące u kobiet w trakcie ciąży, karmienia piersią, czy menopauzy); 
• przewlekły stres.

Jak wygląda naczyniak starczy/rubinowy? 

Ponieważ naczyniaki rubinowe (starcze) zalicza się do zmian łagodnych, ich nagłe pojawienie się na skórze nie powinno budzić poważnych obaw. W większości wypadków średnica naczyniaków nie przekracza kilku milimetrów.  

Zmienna jest jednak ich barwa – mogą zmieniać kolor od fioletowego, przez ciemną czerwień, aż po jasne odcienie czerwieni. Jeśli zauważyłeś na swoim ciele plamki w tych odcieniach, obserwuj przede wszystkim, czy: 

• się nie rozrastają, 
• nie krwawią, 
• nie swędzą, 
• nie powodują dolegliwości bólowych. 

Gdy zmiany nie wykazują się żadną z powyższych cech, możesz spać spokojnie. Naczyniaki nie mają tendencji do zezłośliwienia, więc nie są równoznaczne z ryzykiem nowotworu.  

Z czym można pomylić naczyniak starczy? 

Nie jesteś przekonany, że zmiany na Twojej skórze to właśnie naczyniaki rubinowe? W istocie można je łatwo pomylić z innymi chorobami. Zwykle są to takie schorzenia jak: 

• naczyniak gwiaździsty, 
• naczyniak jamisty, 
• czerniak, 
• mięsak Kaposiego, 
• trądzik różowaty, 
• teleangiektazja. 

W razie jakichkolwiek wątpliwości udaj się do lekarza.  

Naczyniak rubinowy: leczenie oraz usuwanie 

Naczyniaki starcze zwykle nie wymagają podjęcia żadnego leczenia – zwłaszcza jeśli nie towarzyszy im zmiana kształtu i zabarwienia, krwawienie, ból, swędzenie. 

Ze względów estetycznych coraz więcej osób decyduje się na usuwanie zmian. Specjaliści radzą rozważyć zabieg także wtedy, gdy naczyniak znajduje się w miejscu podatnym na uszkodzenia, czyli w obrębie szyi, w okolicach bielizny i na twarzy.  

Sposoby na usuwanie naczyniaków rubinowych 

W jaki sposób możesz bezpiecznie usunąć naczyniaki starcze? 

Laserowe usuwanie punktów rubinowych 

Jedną z rekomendowanych metod jest laseroterapia. Nie wymaga ona dodatkowej ingerencji chirurgicznej, jest szybka i skuteczna. Wielu pacjentów pozbywa się zmian już po jednym lub dwóch zabiegach laserem. Z uwagi na niewielką ilość przeciwwskazań, z metody tej może korzystać niemal każdy. 

W trakcie zabiegów stosowany jest laser barwnikowy, a także metoda świetlna IPL. Ilość sesji zależy od wielkości i ilości punktów rubinowych. Zwykle jednak ogranicza się do maksimum 3 sesji.  

Jakie są przeciwwskazania do zabiegów laserowych? 

Choć usuwanie zmian laserem uważane jest za bezpieczne, upewnij się, że możesz przystąpić do takiego zabiegu. Wśród przeciwwskazań wymienia się przede wszystkim: 

• ciąża i karmienie piersią; 
• zażywanie leków lub ziół światłouczulających; 
• przyjmowanie sterydów lub preparatów z witaminą A; 
• świeża opalenizna; 
• afektywna faza łuszczycy; 
• infekcja bakteryjna lub wirusowa; 
• stan zapalny w obszarze, który miał być poddany zabiegowi; 
• żółtaczka typu B i C; 
• padaczka; 
• AIDS lub wirus HIV; 
• przebyta bądź obecna choroba nowotworowa; 
• atopowe zapalenie skóry; 
• bielactwo; 
• skłonność do powstawania bliznowców; 
• zaburzenia krzepnięcia krwi; 
• niektóre choroby hormonalne; 
• niektóre choroby układu krwionośnego.  

Kriochirurgiczne i elektrochirurgiczne usuwanie naczyniaków rubinowych 

Innym sposobem na naczyniaki rubinowe jest krioterapia i elektrokoagulacja. Tu również możesz spodziewać się trwałych efektów. Niestety zabiegi te uznawane są za bolesne i wymagające często kilkudniowego okresu rekonwalescencji.  

Jak wygląda zabieg? Metody te polegają na zamrażaniu zmiany ciekłym azotem (kriochirurgia) lub wypalaniu tkanek z użyciem prądu elektrycznego (elektrochirurgia). 

Ze względu na ewentualne dolegliwości bólowe pacjentom podaje się miejscowe znieczulenie, a sam zabieg trwa możliwie jak najkrócej.  

Naczyniaki rubinowe: kiedy należy udać się do lekarza? 

Zmiany, które zaczynają się powiększać, krwawić po niewielkim urazie, a także zmieniać barwę i kształt, powinny być skonsultowane z lekarzem. Czasem są to bowiem symptomy rozwijającego się nowotworu.  

Lekarz dermatolog, do którego się udasz, zbada Cię najprawdopodobniej z użyciem dermatoskopu. Jeśli Twoje obawy okażą się słuszne, najpewniej specjalista zleci usunięcie zmiany i badanie histopatologiczne jej wycinka.