REKLAMA

Napadowa duszność nocna (astma sercowa) – jak się objawia? Diagnostyka i leczenie

Artykuł zweryfikowany przez specjalistę

Aktualizacja:

29 stycznia 2025

Publikacja:

23 listopada 2021

Czas czytania:

5 min

Autor:

Redakcja

Napadowa duszność nocna (dawniej astma sercowa) to określenie duszności towarzyszącej chorobom układu krążenia, będącej skutkiem niewydolności lewej komory serca. W zależności od źródła i okoliczności pojawienia się objawów wyróżnia się kilka rodzajów napadowej duszności nocnej. Wystąpienie dolegliwości należy postrzegać jako zagrożenie dla zdrowia i życia z uwagi na szybko postępujący charakter przy braku odpowiedniego postępowania. Jak diagnozować i leczyć ten stan?

Astma sercowa pojawia się na skutek niewydolności lewej komory serca.

Co to jest napadowa duszność nocna?

Jednostka potocznie nazywana dychawicą sercową oraz astmą sercową jest zaburzeniem objawiającym się napadami duszności, które występują głównie w pozycji leżącej (tzw. orthopnoe), np. w nocy, w czasie snu. Powoduje je niewydolność lewej komory serca, istniejąca przy prawidłowej lub niekiedy upośledzonej czynności prawej komory.

Niewydolność lewej komory serca powoduje zastój krwi w krążeniu małym (płucnym) i w żyłach płucnych, który wynika z przekrwienia płuc oraz oskrzeli i nadmiernego przesięku płynu do przestrzeni śródmiąższowej płuc (obrzęk). Obecnie uważa się, że napadowa duszność nocna nie jest chorobą samą w sobie, ale dolegliwością związaną z układem krążenia.

Napadowa duszność nocna – przyczyny

Powodem wystąpienia napadowej duszności nocnej mogą być takie problemy, jak:

Dychawica sercowa często towarzyszy innym schorzeniom układu oddechowego. Występuje u pacjentów cierpiących na rozstrzenie oskrzeli, obturacyjny bezdech senny, przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP) oraz choroby płuc o innej etiologii, np. odmę opłucnową. Każdy proces prowadzący do zaostrzenia niewydolności lewej komory prowadzi do pojawienia się dolegliwości.

Polecamy: Szpitalne zapalenie płuc – przyczyny, leczenie, rokowanie. Jak dochodzi do zakażenia?

Rodzaje napadowej duszności nocnej

Wyróżnia się cztery rodzaje napadowej duszności nocnej:

  1. połączoną ze skurczem przekrwionych oskrzeli,
  2. atopową, związaną ze zmianami skurczowymi oskrzeli (występuje u osób z infekcją wirusową oskrzeli),
  3. pojawiającą się na skutek pobudzenia emocjonalnego (astma sercowa pochodzenia nerwicowego),
  4. metaboliczną (powstającą najczęściej w wyniku kwasicy organizmu, np. po powikłaniach cukrzycowych, w niekontrolowanej cukrzycy).

Napadowa duszność nocna – objawy

Charakterystycznym objawem napadowej duszności nocnej u dorosłych jest nagły atak kaszlu uniemożliwiającego swobodne oddychanie. Pacjent ma problem z zaczerpnięciem powietrza i czuje, że się dusi. W trakcie takiego epizodu może dochodzić do omdleń. Inne dolegliwości to:

  • świszczący oddech,
  • duszność w pozycji leżącej, a w zaawansowanym stadium duszność utrzymująca się bez względu na pozycję ciała,
  • uczucie „zachłyśnięcia”,
  • przyspieszony oddech,
  • trudności z odkrztuszaniem,
  • nadmierne pocenie się,
  • męczliwość,
  • osłabienie,
  • blada skóra,
  • zimne dłonie i stopy,
  • ból w okolicy serca.
  • nieuzasadniony lęk.

Objawy nasilają się najczęściej w porze nocnej, gdy chory przebywa w pozycji leżącej. Mogą pojawić się też w wyniku większego stresu lub po zjedzeniu posiłku. Ich wystąpienie powoduje szybkie męczenie się i uniemożliwia podejmowanie jakiegokolwiek wysiłku.

Kiedy udać się do lekarza?

Podczas napadu chorego należy ułożyć w pozycji, w której najłatwiej będzie mu oddychać, czyli siedzącej lub półleżącej. Dodatkowo choremu powinno się zapewnić dostęp do świeżego powietrza. Z czasem objawy powinny zacząć ustępować. Średni czas trwania ataku wynosi od kilkunastu do ok. 30 minut, jednak w większości przypadków dolegliwości mogą utrzymywać się dłużej, do momentu odpowiedniego odciążenia układu krążenia.

Jeśli napady duszności są mocno nasilone i z biegiem czasu nie ustępują, a jedynie się nasilają i pojawia się np. odkrztuszanie plwociny o ciemnym zabarwieniu czy sinica, należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza. Konieczna może okazać się hospitalizacja.

Polecamy: Zadławienie – pierwsza pomoc przy zadławieniu u dzieci i dorosłych

Napadowa duszność nocna a astma oskrzelowa

Bezpośrednią przyczyną wystąpienia napadowej duszności nocnej jest niewydolność lewej komory serca, która może być skutkiem wielu różnych chorób. Do astmy oskrzelowej prowadzi natomiast nieleczona przez lata alergia. Objawy w obu przypadkach są do siebie bardzo podobne, jednak wywołują je zupełnie inne czynniki. Wspólne dla napadowej duszności nocnej i astmy oskrzelowej jest jednak to, że na przebieg choroby i częstotliwość ataków wpływa stres, pośpiech, kontakt ze środkami chemicznymi czy palenie papierosów.

Napadowa duszność nocna – diagnoza

W ramach diagnostyki należy udać się na konsultację kardiologiczną i pulmonologiczną. Najpierw powinno się zgłosić do lekarza pierwszego kontaktu, który zweryfikuje słuszność badania i skieruje do odpowiednich specjalistów.

Objawy wskazujące na postępującą niewydolność lewokomorową, takie jak świsty i rzężenia nad polami płucnymi, lekarz rozpoznaje już podczas osłuchiwania pacjenta. W razie jakichkolwiek wątpliwości może skierować go jeszcze na spirometrię – badania nie powinno się jednak wykonywać w ostrych stanach chorobowych. Badaniem weryfikującym czynność lewej komory jest echokardiografia, natomiast diagnostyka obrzęku płuc obejmuje wykonanie zdjęcia RTG.

Polecamy: Ból głowy u dziecka – co oznacza? Jakie badania wykonać? Przyczyny bólu głowy u dzieci

Napadowa duszność nocna – leczenie

Leczenie przewlekłej napadowej duszności nocnej sprowadza się do leczenia choroby podstawowej, która przyczyniła się do jej wystąpienia. Stosuje się przede wszystkim terapię farmakologiczną. Bardzo ważne są: ograniczenie spożycia soli, wprowadzenie odpowiednich restrykcji płynowych i kontrola masy ciała (wykładnik zastoju wody w organizmie). Chory powinien do minimum ograniczyć spożycie alkoholu i zrezygnować z palenia tytoniu. Ważna jest także codzienna, odpowiednio dopasowana aktywność fizyczna i stosowanie zdrowej, właściwie zbilansowanej diety. W skrajnych przypadkach przeprowadza się przeszczep serca.